سفال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سفال ایرانی رنگ شده، لعابدار و تزئین شده، سده ۱۰ (میلادی)، نگهداری در موزه متروپولیتن نیویورک

سُفال قطعه‌ای از سرامیک را می‌نامند که بین ۸۵۰ درجه سانتیگراد تا ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد آتش دیده و دارای تخلخل نامرتب باشد. سفال در برخی مواقع فقط به اشیاء سرامیکی بدون لعاب اطلاق می‌گردد. اولین ماده مصرفی در ساخت ظروف سفالی گل رس یا خاک رس است. برای ساخت ظرف‌های سفالی از چرخ سفال‌گری استفاده می‌شود.

در سرامیک‌سازی فرانسه به سفال لعابدار منقوش، فائینس (faïence) گفته می‌شود.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]