زبان لاتین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لاتین
lingua Latina
Alt text
بیان [laˈti:na]
بومی برای جمهوری روم, امپراتوری روم, Medieval و قرون جدید, پادشاهی ارمنی کیلیکیه (به عنوان زبان فرانکا),واتیکان شهر واتیکان
هندواروپایی
وضعیت رسمی
زبان رسمی در
 شهر واتیکان
تنظیم‌شده توسط در کتاب عهد عتیق و مدرسه رومنس
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۱ la
ایزو ۶۳۹-۲ lat
ایزو ۶۳۹-۳ lat
حداکثر اندازه امپراتوری روم و زمانی که زبان لاتین به عنوان زبان بومی بود با وجود آنکه یونان باستان در بخش شرقی حکمرانی می‌کردند
قدیمی‌ترین سنگ‌نوشته شناخته‌شده به زبان لاتین

لاتین زبانی کلاسیک است که در اصل در لاتیوم، بخشی از ایتالیا بدان صحبت می‌شد.

ریشه یابی[ویرایش]

زبان لاتین زبانی از خانوادهٔ زبان‌های ایتالیک که به مانند بیشتر زبان‌های اروپایی از زیرشاخه‌های زبان نیا-هندواروپایی است .[۱]این زبان روزگاری در بخشی از اروپای کنونی صحبت می‌شد.شهری که مردمش به زبان لاتین صحبت می‌کرده‌اند ، لاتیوم نام داشت.

شکوفایی[ویرایش]

ارزش این زبان زمانی چند برابر گشت که به عنوان زبان رسمی امپراتوری روم مطرح گشت.اگر امپراطوری رم تشکیل نمی‌شد این زبان، در حد یک زبان محلی باقی می‌ماند.همچنین لاتین ، زبان رسمی کلیسا، به ویژه کلیسای کاتولیک است. همه سخنرانی‌ها و سرودهای مسیحی به این زبان است. در چندین سال گذشته هم زبان لاتین بعنوان زبان علمی و دانشگاهی در دانشگاه‌های اروپا بکار می‌رفت.

در جهان امروز[ویرایش]

امروزه همهٔ زبان‌های رومی (اسپانیولی، پرتغالی، فرانسوی، ایتالیایی، رومانیایی و...) از این زبان ریشه گرفته‌اند و بسیاری از واژه‌ها در دیگر زبان‌ها، بویژه انگلیسی، از لاتین آمده‌اند.[نیازمند منبع] با گسترش دامنهٔ امپراتوری روم دامنهٔ استفاده کنندگان از این زبان افزایش یافت. زبان لاتین زبان نوشتارهای سیاسی و علمی نیز بوده است.

پیوند با مذهب کاتولیک[ویرایش]

اما آنچه باعث بقای این زبان شد انتخاب آن به عنوان زبان رسمی مذهب کاتولیک بود. زمانی که کنستانتین یکم، یا کنستانتین کبیر دین مسیحیت را به رسمیت شمرد زبان لاتین به عنوان زبان رسمی این دین در اروپای غربی استفاده شد. درحالیکه زبان یونانی زبان رایج کتاب مقدس در ارتدوکس بود. در قرون وسطی زبان لاتین همچنان به عنوان زبان رسمی کلیسا استفاده می شد و کشیشان و دانشجویان الهیات به این زبان تحصیل می کردند. در اواخر قرون وسطی مردان و زنان طبقه متوسط به پایین اجازه آموزش خواندن انجیل را دریافته و به همین دلیل به زبان لاتین آشنایی پیدا می کردند.

جالب اینکه از نظر کلیسای مطلقه کاتولیک (به فرمانروایی پاپ) کتاب مقدس یا انجیل فقط باید به همان زبان اصلی (که طبق اعتقاد آنها به آن زبان نازل شده بود) نوشته و خوانده می شد و اجازه ترجمه این کتاب را از لاتین نداشتند.

مارتین لوتر کشیش متجدد آلمانی در قرن ۱۵و ۱۶ برای اولین بار انجیل را از لاتین به آلمانی ترجمه کرد. علی‌رغم تاثیر شگرفی که بر روشنفکری دینی در عصر نوزایی گذاشت سرآغاز منسوخ شدن زبان لاتین گردید.

منابع[ویرایش]

  1. Sandys, John Edwin (1910). A companion to Latin studies. Chicago: University of Chicago Press. pp. 811–812.

پیوند به بیرون[ویرایش]