ولایت تخار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۶°۴۲′شمالی ۶۹°۴۸′شرقی / ۳۶.۷°شمالی ۶۹.۸°شرقی / 36.7; 69.8

ولایت تخار
تصویری از ولایت تخار
اطلاعات کلی
نام رسمی : ولایت تخار
کشور : افغانستان Flag of Afghanistan.svg
نام‌های پیشین: تخارستان
مردم
جمعیت ۸۸۶٬۴۰۰ (۲۰۰۹)[۱]
زبان‌های گفتاری: فارسی دری، ازبکی
جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱۲٬۳۳۳ کیلومتر مربع

ولایت تَخار یکی از ۳۴ ولایت (استان) افغانستان است. این ولایت در شمال افغانستان واقع شده و مرکز آن شهر تالقان است.

ولایت تخار یکی از سرسبزترین ولایت‌های افغانستان به شمار می‌رود. دریای آمو و دریای کوکچه از ولسوالی دشت قلعه این ولایت عبور نموده است.[۲]

معرفی ولایت تخار[ویرایش]

تخار ازجملهٔ ولایات زراعتی و سرسبزبوده، درحدود ۴۰۰ کیلومتری کابل واقع است و از جملهٔ ولایات درجه دوم محسوب می‌شود.

به طرف شمالشرق تخار، ولایت بدخشان، به طرف غرب آن ولایت کندز، به طرف جنوب آن ولایت بغلان و به طرف شمال آن تاجکستان موقعیت دارد.

مساحت تخاربیش از۱۲۴ هزارکیلومتر تخمین زده شده است. بر اساس سرشماری که از طرف احصاییهٔ مرکزی در سال ۱۳۸۸ صورت گرفته نفوس آن در هر کیلومتر ۷۱ نفر تخمین زده شده است.

اقلیم این ولایت در تابستان نسبتاً گرم ودر زمستان سرد است. حرارت در فصل زمستان تا منفی ۲۱الی ۲۹ درجه و گرمای آن در فصل تابستان از ۳۵ الی ۴۰ درجه می‌رسد.

روز آن در جریان تابستان نسبتاً گرم و هوای آن از تاریخ اول عقرب الی ماه ثور سرد و توأم با بارش برف و باران می‌باشد. سطح بارندگی سالانه اضافه از (۲۲۹۰) ملی متر برآورد شده است.

ولسوالی‌های ولایت تخار[ویرایش]

تخار بر اساس توزیع واحدهای اداری (۱۶) ولسوالی دارد.

شهرتالقان مرکزتخاراست وولسوالی‌های آن شامل ورسج، فرخار، کلفگان، خواجه غار، خواجه بهاوالدین، بهارک، هزار سموچ، دشت قلعه، ینگی قلعه، چاه آب، رستاق، بنگی، اشکمش، چال، نمک آب و درقد می‌باشد.

مردم[ویرایش]

بیشتر مردم این ولایت را تاجیک‌ها و ازبک‌ها تشکیل می‌دهند. همچنین اقلیتی از هزاره‌ها و پشتون‌ها نیز در این ولایت ساکن هستند.

آب بندها[ویرایش]

تخار با وجودیکه دارای آب فراوان است و دریای کوکچ از آن عبور کرده و به دریای آمو وصل می‌شود، اما این ولایت هیچ سربندی ندارد.. برق مردم تالقان مانند کابل وارداتی بوده و از کشور تاجیکستان خریداری می‌شود. اکثر مردم در ولسوالی‌ها و قریه‌ها بندهای کوچک آبی ساخته‌اند واز آن طریق برق مورد ضرورت شانرا تأمین می‌کنند.

یک بند برق که در زمان حکومت محمد داوود در دههٔ ۱۳۵۰ بر فراز دریای کوکچه در مرکز تخار قرار بود اعمار شود، کار آن در آن زمان بیست درصد به پیش رفت، اما با کودتای هفت ثور۱۳۵۷ تا اکنون هیچ کاری در بخش سر بندها درینولایت صورت نگرفته است.

فرهنگ[ویرایش]

تلاشهای فرهنگی بعد از سال (۱۳۵۷) با نشر هفته نامهٔ (تخارستان) بیشتر شد، اما آنهم نسبت مشکلاتی که وجود داشت، هفته نامه در یکماه دو ویا سه بار چاپ شده، بدسترس علاقمندان قرار می‌گرفت. نشریهٔ تخارستان توسط ریاست اطلاعات و فرهنگ تخار نشر شده و اکنون در یکماه دوبار چاپ می‌شود.

مردم تخار به نشریه‌ها علاقه زیاد دارند وبخصوص در ۱۲ سال اخیر، انجمن‌های فرهنگی مانند انجمن کوکچه، بستردریاچه، و انجمن جوانان تخارستان، هفته نامه‌ها، ماهنامه‌ها و مجلات بیشتر به دسترس مردم قرار می‌گیرد.

رسانه‌های زیادی مانند نشریهٔ تصویر، طلوع آفتاب، آئینه ناب، خورشید، روز نامه جوان، هفته نامه لمر که درگذشته فعالیت داشتند و رسانه‌های صوتی وتصویری نیز در این ولایت فعالیت دارند.

علاوه براین کتابخانه هاو تعداد زیاد مراکز آموزشی مانند کمپیوتر، انگلیسی، نقاشی و خطاطی ایجاد گردیده که صدها جوان و نوجوان به شمول دختران دراین مراکز آموزشی مصروف فراگیری درس می‌باشند.

موسیقی محلی از رسوم و کلتور دیرینهٔ مردم تخار است.

علاقهٔ مردم به سامان آلات موسیقی محلی بخصوص دنبوره، غیچک، طبله و رباب، بیشتر بوده و از آن در محافل خوشی با دعوت نمودن هنرمندان محلی استفاده می‌شود.

اما در یکدههٔ اخیر صدها تن ازمردم تخار از کشورهای خارج برگشته‌اند که علاقه به موسیقی شرقی و غربی دارند و ازهمینرو موسیقی عصری تا حدی بر موسیقی محلی به ویژه در شهر تالقان اثر گذاشته است.

اماکن تاریخی[ویرایش]

تخار یکی از ولایات تاریخی بوده و قدامت آن به زمان اسکندر مقدونی بر می‌گردد.

جغرافیه نگاران یونانی (استرابون) و (بطلیموس) در آثار شان در تقریباً ۲۳۰۰ سال قبل از امروز از اسکندریهٔ آمودریا یا اسکندریهٔ اوکسیانا خبر داده بودند. اما تا این اواخر معلوم نبود که این شهرافسانوی اسکندر مقدونی درخاک کدام یک از کشورهای آسیا مدفون و گمنام مانده است.

سالها بود که باستانشناسان و مورخین جهان بخصوص اروپایی‌ها به جستجوی رد پای سپاهیان اسکندر در شرق برآمده بودند. تا اینکه راز بزرگی برملا شد و شهر معمایی اسکندر در شرق یا همان سکندریهٔ آمودریا در ناحیه شمالشرق افغانستان (تخار) امروزی از زیرگرد قرون متمادی نمایان گردید که با کشف آن معماهای زیاد تاریخی و باستانشناسی حل و پرتو جدیدی بر زوایای تاریک تاریخ میهن معمر و مدنیت پرورما – افغانستان عزیز افگنده شد.

ساحهٔ باستانی (اسکندریهٔ آمودریا) در قریه کوچکی که بنام آی خانم شهرت دارد واقع گردیده که در ارتباط به آن باستانشناسان مربوط نام آن شهر یونان وباختری یا آن اسکندریه آمودریا را- آی خانم- یعنی ساحهٔ باستانی آی خانم گذاشتند.

مردم محل از قدیم بقایای ساختمانهای تاریخی برج و پاره و اشکال دیگر هندسی معماری فرورفته در خاک وگل را در رأس دلتای متشکله از تقاطع دو دریای آمو و کوکچه می‌شناختند که در ارتباط به آن افسانه‌ها و قصه‌های جالبی نسل به نسل زبان به زبان در میان آنها انتقال یافته بود که همه و همه قدامت و اهمیت تاریخی این مخروبهٔ متروک را حکایت می‌نمود.

ساحهٔ تاریخی آی خانم در ولسوالی دشت قلعه در تقاطع دو دریای آمو وکوکچه موقعیت دارد. آی خانم، ملکهٔ دوران یونان باختر بود که در منطقه سلطنت می‌کرد.

اما این ساحهٔ تاریخی در جنگ‌های داخلی دههٔ ۱۳۷۰ مورد دستبُرد قرار گرفته و دقیقاً معلوم نیست که چه آثاری از این تپه به یغما برده شده است.

چند سال قبل یک بشقاب چهارخانه ای سنگی و ۱۹۵ سکهٔ قدیمی که طی حفریات غیرقانونی از تپهٔ آی خانم بدست آمده و قاچاقبران قصد انتقال آنرا به خارج از کشورداشت، بدست پلیس آمد و یکتن دستگیر شد.

این آثار به ریاست اطلاعات و فرهنگ تسلیم داده شد واز نشانه‌ها برمی‌آمد که بشقاب و سکه‌ها مربوط دورهٔ یونان باختر (قرن ۲ قبل از میلاد) بوده باشد.

مسوولان ریاست اطلاعات و فرهنگ تخار می‌گویند که این آثار میلیونها افغانی قیمت دارد وآی خانم در گذشته نیز شاهد حفریات خود سرانه مردم، قاچاقچیان و فرمانده‌های محلی بوده که آنها آثار تاریخی را به ارزش میلیونها افغانی بدست آورده و قاچاق کرده‌اند که قاچاق ترازوی طلایی و چند مجسمه از تپهٔ آی خانم شامل آن بوده است.

تخار دارای مناطق زیاد تاریخی بوده که می‌توان از مشهورترین آن بنام‌های زیارت خواجه بهاوالدین، زیارت خواجه خضر، زیارت حضرت (واقف)، زیارت خواجه (چنگال)، پیر فرخار و قلعهٔ ذوبین نام بُرد.

موزه (موزیم)[ویرایش]

متأسفانه موزیم در ولایت تخار وجود ندارد بناً، آثار و قطعات تاریخی که تا کنون از این ولایت بدست آمده به ریاست اطلاعات و فرهنگ تحویل داده شده است تا به موزیم کابل انتقال گردد.

مشاهیر[ویرایش]

در ولایت تخار از زمانه‌های قدیم نویسندگان، علماء و شاعران چیره‌دست زندگی می‌کردند و اکنون هم عده ای مشاهیر وجود دارند که بیانگر هویت فرهنگی این ولایت اند.

به عنوان نمونه ازسرمعلم طارق، داکترسیدحسین شهید، ملا عبدالودود شهید، حسین کلفگانی، قاری امیر، سید احمد دهزاد... می‌توان نام بُرد.

از این رو شخصیت‌ها و فرمان دهان ارشدی که درسالهای اخیردرین ولایت در حملات انتحاری وانفجاری، جان‌های شانرا ازدست داده‌اند، شامل عبدالمطلب بیگ عضو ولسی جرگه، جنرال داوود، شاه جهان نوری و انجنیر محمدعمر والی سابق کندز بوده‌اند.

رسانه‌ها[ویرایش]

فعالیت‌های رسانه یی در تخار نسبت به سالهای گذشته رشد قابل ملاحظه ای نموده و تعداد رسانه‌های صوتی، تصویری و چاپی که در قالب دولتی و غیردولتی فعالیت دارند به بیش از (۲۰) رسانه می‌رسد.

در زمان حکومت سردارمحمد داوود در دههٔ ۱۳۵۰ برای اولین بار هفته نامه تخارستان از سوی ریاست اطلاعات وفرهنگ به چاپ رسید و تلویزیون ملی تخار در سال ۱۳۷۵ نشرات خود راآغاز نمود.

با روی کار آمدن حکومت حامد کرزی، تلویزیون (مهر)، تلویزیون (برلیک)، تلویزیون (امید فردا)، رادیو مهر، رادیو همصدا، رادیو برلیک، رادیو امید فردا، رادیو آی خانم، رادیو تخارستان و رادیو ریحان به نشرات پرداخته‌اند.

روزنامهٔ جوان، هفته نامه آوای کوکچه، نجوا، ارشاد نور، حکومتداری وانکشاف، عصر، وتخارستان از جمله رسانه‌های چاپی فعال ولایت تخار بوده، اما نشریه‌های طلوع آفتاب جدید، هدف، زبان، کوکچه، ناب، تخارستان، تصویر ومجله سیستان که درگذشته نشرات داشتند، بنابرمشکلات مالی به رکود مواجه گردیده‌اند.

آموزش و پرورش (معارف)[ویرایش]

معارف درولایت تخار نیز رو به پیشرفت است. در تخار ۶۰۰ باب مکتب وجود دارد که در آن بیش از۳۴۰ هزار دانش آموز مشمول بر ۱۴۵ هزار دختر تدریس می‌شوند.

یک دارالعلوم، پنج دارالحفاظ، ۱۵ باب الحاقیهٔ تربیهٔ معلم در ولسوالی‌ها و یک مؤسسهٔ تربیه معلم در شهر تالقان و چندین مکتب خصوصی، دانشگاه‌های خصوصی ومدارس دینی دخترانه درین ولایت فعالیت دارند.

صنعت[ویرایش]

در ولایت تخار شرکت‌ها وکمپانی تولیدات صنعتی وجودندارد، اما مردم آن به صنایع دستی دسترسی خوبی دارند که از آن جمله می‌توان از چموس دوزی از پوست حیوانات، پشمینه بافی از پشم حیوانات و موره(پوتین) دوزی و خامک دوزی نام بُرد.

مردم ولسوالی‌های دشت قلعه با استفاده از پشم، بالا پوش (کُت)، واسکت و کلاه می بافتد و اکثر اوقات دستبافت‌های شانرا به بازارهای داخلی آورده به فروش می‌رسانند. صنایع دستی شان را نیز به بازار می‌آورند، اما این صنایع بازار قبلی خود را به علت نبود مارکیت از دست داده است.

اکثرمردم ولسوالی‌های خواجه غار، دشت قلعه، ینگی قلعه و درقد دسترسی به چموس دوزی دارند و یکتعداد خانم‌ها در منازل شان از تار سُند، جیلک (الچه) می‌بافند و آنرا در بازار عرضه می‌کنند. صنعت الچه دوزی در این اوخر روبه رشد بود است.

صنایع دستی زنان درین ولایت نیزدرخورستایش بوده وهمه ساله به منظورتشویق تاجران ملی برای بازاریابی این صنعت به نمایشگاه‌های صنایع دستی دعوت می‌شوند ودرقسمت بازاریابی آنان تلاش می‌کنند.

زراعت[ویرایش]

تخار یکی از ولایات زراعتی بوده و اقتصاد اکثر مردم آن به زراعت، مالداری و باغداری متکی است.

۱۳۰ هزار هکتار زمین آبی و ۳۰۰ هزار هکتار زمین للمی در این ولایت، وجود دارد که اکثراً در دو فصل کشت می‌شود. محصولات عمدهٔ آنرا برنج، گندم جو وجواری تشکیل می‌دهد.

این ولایت دارای باغ‌های مثمر و زینتی زیادی بوده و حاصلات این باغ‌ها شامل سیب، آلبالو، گیلاس، ناک (گلابی)، شفتالو (هلو)، زرد آلو، انگور، بهی، خربوزه، تربوزو (هندوانه)... می‌باشد که علاوه بر خود ولایت به ولایات دیگر نیز صادر می‌شود.

بعد از روی کار آمدن حکومت حامد «کرزی» به کمک موسسات خارجی به خصوص دفتر انکشافی آغا خان (ایکیدن) صنعت زراعتی رشد قابل ملاحظه نموده است ودرحال حاضر۲۴ دربند باغ درهفت ولسوالی وجوددارد که هردربند آن ۵۰ جریب زمین رااحتوامیکند. روی این ملحوظ دهاقین وباغداران بنابروافربودن آب وهوای مساعد ازحاصلات سالانه شان خوشبین اند.

اکثر ولسوالی‌های تخار، سرشار از آب بوده و مالداری در ولسوالی‌های فرخار و ورسج بیشتر به علت آب فراوان، رشد نموده است و مالداران اکثر اوقات مواشی شان رابه کشورهای خارجی مانند پاکستان و تاجیکستان می‌فروشند.

ورزش[ویرایش]

ورزش مانند سایر ولایات در این اواخر در تخار نیز پیشرفت خوبی داشته است. در گذشته‌ها پهلوانی، سنگ اندازی و یک ورزش محلی بنام (غُرسی) رواج داشت، اما دراین اواخر ورزشهای رزمی مانند تکواندو، کاراته، جودو، کانگفو، والیبال و فوتبال، کرکت، سامبو، زورخانه یی، کورش، پینگ پُنگ و دیگر رشته‌ها نیز به وجود آمده و اکثر جوانان و نوجوان مصروف این ورزش‌ها می‌باشند

همچنان ورزش درمکاتب اناث و ذکور نیزرشد نموده واکثر دانش آموزان دراوقات فراغت، مصروف ورزش می‌باشند.

بیش از۲۲ فدراسیون ورزشی درتخار فعالیت دارند که ورزشکاران ازچندین سال بدینطرف قهرمانی‌هایی رادرمسابقات داخل وخارج ازکشورنصیب شده ومدال‌های طلا، نقره و برنز را از آن خودساخته‌اند.

آمریت ورزشی تخار، نبود مکان منظم ورزشی رابرای جوانان ازجمله عمده‌ترین چالش برای تمرینات ورزشکاران می‌داند وخواهان ایجاد جمنازیوم واستدیوم‌های مجهزورزشی هستند.

که خوشبختانه در سال ۱۳۹۷ جمنازیوم بزرگ ورزشی ولایت تخار در پروژه شرقی، مجتمع ولایتی میان ریاست‌های امور سرحدات و قبایل و حج و اوقاف ساخته و به بهره‌برداری سپرده شد.

تقسیمات ولایتی[ویرایش]

ولسوالی‌های ولایت تخار افغانستان (شهرستان‌های استان تخار افغانستان)

جستارهای وابسته[ویرایش]

ولایت‌های افغانستان

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Takhar Province," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Takhar_Province&oldid=211110484

  1. Central Statistics Office of Afghanistan. "Settled Population of country by Provinces and sex for 2006-2009 years". Retrieved 2009-11-30. 
  2. Takhar provincial profile

http://www.elections.pajhwok.com/dr/node/5929 http://pz.rawa.org/57-58/57khanjar.htm