حواری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از حواریون)
پرش به ناوبری پرش به جستجو


حَواریون (جمع حَـواری به معنی یارِ برگزیده) (به انگلیسی: Apostle). عنوان دوازده تن از یاران و شاگردان ویژهٔ عیسی مسیح است.

واژه Apostle از آپوستولوی یونانی گرفته شده که به معنی «رسولان» می‌باشد و به همین علت مسیحیان به جای حواریون از اصطلاح «رسولان» استفاده می‌کنند.

در انجیل متی باب ۱۰، لوقا باب ۶ و انجیل مرقس باب ۳ نام‌های حواریون چنین ذکر شده‌است:

  1. شمعون پطرس
  2. اندریاس، برادر پطرس
  3. یعقوب پسر زبدی
  4. یوحنا
  5. فیلیپ
  6. برتولما
  7. توما
  8. متی
  9. یعقوب پسر حلفا
  10. لبی معروف به تادئوس (که در روم، در کلیسای سن پیترو در کشور واتیکان مدفون است)
  11. شمعون قانوی یا شمعون غیور
  12. یهودا اسخریوطی


حواریون مسئولیت ابلاغ بشارت عیسی را به دیگر اقوام بنی اسرائیل پذیرفتند و مسیح بودن عیسی و بر حق بودن وی را تصدیق کردند و پس از زنده شدنِ دوباره و عروج عیسی به آسمان، طبق دستور او به سوی اقوام بنی اسرائیل در دیگر نقاط عالم پراکنده شدند و به ابلاغ بشارت(انجیل) او پرداختند. بر اساس متن «انجیل»یهودا اسخریوطی، که از حواری‌ها به شمار می‌رفت، خائن بود و عیسی مسیح را به سربازان رومی تسلیم نمود و از گروهِ حواریون مردود و مستحق لعن ابدی شد. «متیاس» جای وی را گرفت.

منابع[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]