مسیح

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
یکی از قدیمی‌ترین آثار در سبک «مسیح متعال» - در صومعه سنت کاترین. دو حالت مختلف در صورت، در هر دو طرف تأکید بر ماهیت دوگانه مسیح به عنوان هر دو بعد الهی و انسانی دارد.
جلوه ای از به صلیب کشیدن مسیح

مسیح (به عبری: מָשִׁיחַ (Māšîaḥ) (ماشیح)) (به سریانی: ܡ ܫ ܝ ܚ ܐ (M'shiha)) در عهد عتیق به معنی پادشاه یا کاهنی است که با روغن مقدس مسح شده. در عهد جدید، مسیح به شکل یک لقب برای عیسی استفاده شده و به‌طور عام «مسیح» به عنوان مترادف با عیسی ناصری در نظر گرفته می‌شود.

در دین یهودیت این واژه با اسم ماشیح به کار برده می‌شد. ماشیح کسی بود که در آخرالزمان ظهور می‌کرد. یهودیان عیسی ناصری را مصداق ماشیح نمی‌دانند.

مسیحیت

بر طبق انجیل پیروان عیسای ناصری او را پس از مرگ و رستاخیزش، عیسی مسیح یا عیسی کریستیوس نامیدند و خود را بر طبق اعمال رسولان (۱۱:۲۷) مسیحی نامیدند. پیش از مرگ و تصلیب عیسی او بیشتر به عنوان عیسای ناصری یا عیسی پسر یوسف خوانده می‌شد.[۱] اما پس از تصلیب پولس رسول در عهد جدید از او به عنوان عیسی مسیح یا مسیح یاد می‌کرد[۲]

یهودیت

بیشتر یهودیان عیسی را به عنوان مسیح نمی‌شناسند و همچنان منتظر ظهور مسیحا یا منجی خود می‌باشند در حالیکه مسیحیان منتظر رجعت یا ظهور مجدد مسیح هستند.

اسلام

مسلمانان عیسی را به عنوان مسیح و پیامبر الهی پذیرفته‌اند اما او را پسر خدا نمی‌دانند؛ و مسئله تثلیث را رد می‌کنند و معتقدند که او کشته نشد و به آسمان رفت و زنده است و یهودا اصخریوطی، یکی از یاران او که به او خیانت کرد، به او شبیه شد و او را به جای عیسی مصلوب کردند. همچنین شیعیان طبق دیدگاه آخرزمانی در دین اسلام، منتظر ظهور مسیح به همراه مهدی یعنی آخرین فرستاده هستند. در قرآن ۲۵ بار نام عیسی و ۱۱ بار نام مسیح آمده‌است.

جستارهای وابسته

منابع

  1. «Is not this the carpenter's son? Is not His mother called Mary, and His brothers, James and Joseph and Simon and Judas?». Bible hub. دریافت‌شده در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۵.
  2. "Saint Paul, the Apostle". Encyclopædia Britannica. Retrieved 2013-05-23.