بنی‌نضیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بنی نضیر نام یکی از قبایل یهودیان ساکن در مدینه بود که در قلعه‌هایی که در اطراف شهر ساخته بودند زندگی می‌کردند و بعد از ورود اسلام به مدینه به مخالفت با پیامبر اسلام پرداختند. در منابع اسلامی جنگ احزاب از موارد دشمنی‌های قبیله بنی نضیر با پیامبر اسلام شناخته می‌شود.[۱] روزی که پیامبر اسلام برای ماجرائی به کنار قلعه های بنی نضیر آمده بود توطئه کردند که از بالای قلعه سنگی بر سر او بیندازند، پیامبر مطلع شده بلافاصله به مدینه آمد و پیغام داد که چون شما پیمان شکنی کردید و نقشه قتل مرا طرح کردید باید ده روز دیگر از مدینه خارج شوید. اگر پس از ده روز خارج نشوید کشته خواهید شد.از طرفی رییس منافقان یعنی عبدالله بن ابی برای یهودیان پیغام داد که ما دو هزار نفر به کمک شما می فرستیم، آنها فریب خورده مقاومت کردند. پیامبر با سربازان اسلام به سوی آنها حرکت کرده آنها را محاصره کرد، این محاصره مدت بیست روز طول کشید، تا بالاخره آنان تسلیم شدند و از آن سرزمین رفتند و اموال بسیاری از خود به جای گذاردند که بین مهاجران و انصار تقسیم شد.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. تاریخ تحلیلی صدر اسلام، محمد نصیری، تدوین نهاد نمایندگی مقام رهبری در دانشگاه‌ها، انتشارات دفتر نشر معارف، چاپ چهل و هفتم، ۱۳۸۷، صفحه ۱۱۶ شابک: ۵-۴۸-۸۵۲۳-۹۶۴-۹۷۸
  2. رسولی محلاتی، سید هاشم. خلاصه تاریخ اسلام جلد دوم زندگانی امیرالمومنین و فاطمه زهرا و امام حسن مجتبی علیهم السلام. دفتر نشر فرهنگ اسلامی، 1379. 22. شابک ‎‎۹۶۴-۴۳۰-۲۰۳-۶.