پرش به محتوا

انجیل لوقا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
انجیل لوقا
لوقا ۱۳:۲۹ تا ۱۴:۱۰ بر روی پاپیروس ۴۵ (حدود سال ۲۵۰ میلادی)
اطلاعات
دینمسیحیت
نویسندهبه طور سنتی لوقا بشارت‌دهنده
زبانیونانی کوینه
دورهقرن اول میلادی (حدود ۸۰ تا ۹۰ میلادی)
فصل‌ها۲۴
آیه‌ها۱۱۵۱

انجیل لوقا که گاهی اوقات انجیل به روایت لوقا یا به تنهایی لوقا نامیده می‌شود، سومین انجیل از چهار انجیل رسمی عهد جدید و یکی از سه انجیل هم‌نوا است. این انجیل داستان نسب، تولد، خدمت، مرگ، رستاخیز و صعود عیسی را بازگو می‌کند.[۱] همراه با «اعمال رسولان»، مجموعه‌ای دو جلدی را تشکیل می‌دهد که دانشمندان آن را «لوقا–اعمال» می‌نامند[۲] و معادل ۲۷٫۵٪ از عهد جدید است.[۳] این اثر مرکب تاریخ مسیحیت سدهٔ اول را به سه مرحله تقسیم می‌کند؛ انجیل دو مرحلهٔ نخست را دربرمی‌گیرد؛ زندگی عیسی از زمان تولد تا آغاز ماموریت او در دیدار با یحیی تعمیددهنده و پس از آن خدمات عیسی که شامل رویدادهایی همچون موعظه در دشت، خوشاگویی‌، رنج او، مرگ و رستاخیزش است.

این متن بی‌نام است و نویسنده خود را معرفی نمی‌کند.[۴][۵] دیدگاه سنتی بر این است که متن توسط لوقا همسفر پولس رسول نوشته شده است، اما محققان کتاب مقدس دیدگاه متفاوتی دارند و به تفاوت‌های میان این انجیل و رساله‌های پولسی استناد می‌کنند.[۶][۷][۸] مطابق با فرضیهٔ مشهور «دو منبع»، لوقا از انجیل مرقس و منبع فرضی به نام «کیو» استفاده کرده است، همراه با مطالب ویژه‌ای که معمولاً «منبع لوقایی» یا «ال» نامیده می‌شود. با این حال، فرضیه‌های جایگزینی که استفاده مستقیم یکی از اناجیل متی یا لوقا از دیگری را بدون نیاز به منبع کیو مطرح می‌کنند، در پژوهش‌های جدید رو به افزایش‌اند.[۹][۱۰][۱۱] لوقا در مقایسه با دیگر تاریخ‌نگاران باستانی، از مرقس به‌طور بسیار نزدیکی پیروی کرده است؛ هرچند شباهت‌ها و تفاوت‌های میان اناجیل‌های همنوا از ویژگی‌های رایج زندگینامه‌نویسی تاریخی در دنیای باستان به شمار می‌آید.[۱۲][۱۳] این‌که نویسنده تا چه اندازه تغییرات یا اضافات شخصی در متن داده است، روشن نیست. رایج‌ترین تاریخ‌گذاری برای نگارش این انجیل حدود سال‌های ۸۰ تا ۹۰ میلادی است. کهن‌ترین نسخه‌های شناخته‌شده از انجیل لوقا متعلق به متن اسکندری و گونهٔ بازبینی‌شده متن غربی هستند.[۱۴][۱۵][۱۶]

پس از دیباچه‌ای که خطاب به شخصی مشخص شده و روایت‌ پیشینی از تولد یحیی و عیسی، این انجیل در جلیل آغاز می‌شود و به‌تدریج اوج خود را در اورشلیم می‌یابد.[۱۷] لوقا یک «تاریخ نجات» سه‌مرحله‌ای را مطرح می‌کند که شامل: دورهٔ تورات و پیامبران، روزگار عیسی، و سپس دوران کلیسا است.[۱۸] مسیح‌شناسی این انجیل را می‌توان در پرتو القاب و عناوینی که برای عیسی به کار رفته، و نیز در زمینهٔ یهودی و یونانی-رومی آن درک کرد.[۱۹] روح‌القدس نیز نقشی برجسته‌تر از آنچه در دیگر نوشته‌های مسیحی دیده می‌شود ایفا می‌کند و بنیان شکل‌گیری جامعهٔ نخستین مسیحیان را به وجود می‌آورد.[۲۰]

تالیف

[ویرایش]
نقاش بیزانسی قرن دهم

لوقا–اعمال: وحدت، تاليف و تاريخ نگارش

[ویرایش]

انجیل لوقا و کتاب اعمال رسولان یک اثر دو جلدی را تشکیل می‌دهند که پژوهشگران آن را «لوقا–اعمال» می‌نامند.[۲] این دو کتاب در مجموع ۲۷.۵ درصد از عهد جدید را تشکیل می‌دهند که بزرگ‌ترین سهم از سوی یک نویسنده واحد است. نويسنده در هيچ‌يک از دو جلد نام خود را ذکر نکرده است،[۵] اما فردي تحصيل‌کرده، داراي امكانات مالی، احتمالا شهرنشين و کسی بوده که به کارهای دستی احترام می‌گذاشته، هرچند خود کارگر نبوده است. اين نکته مهم است زيرا نويسندگان فرهيخته آن زمان معمولا به پيشه‌وران و صاحبان کسب‌وکارهای کوچک که بخش اعظم کلیسای ابتدايي زمان پولس را تشکيل می‌دادند و ظاهرا مخاطبان لوقا نیز بوده‌اند، نگاهی تحقيرآميز داشتند.[۲۱] بر اساس سنت کلیسایی که نخستين بار توسط ايرنائوس (حدود ۱۳۰ تا ۲۰۲ میلادی) ثبت شده است، گفته می‌شود او همان لوقایی است که به‌عنوان همسفر پولس در سه نامه پولسی نام برده شده است. با اين حال، اجماع علمی بر تفاوت‌های موجود بين تصوير نويسنده در کتاب اعمال و نامه‌های پولسی تأکيد دارد، هرچند اين ديدگاه در سال‌های اخير مورد چالش قرار گرفته است.[۲۲][۶]

نويسنده انجیل لوقا آشکارا برای پولس احترام قائل بوده است، اما آموزه‌هاي کليدی الهیاتی پولس را به‌طور کامل بازتاب نداده است.[۲۳] به همين دليل، بسياری از پژوهشگران مدرن ترديد دارند که نويسنده لوقا–اعمال همان لوقای پزشک باشد و نظر نقادان در اين موضوع در پايان قرن بيستم تقريباً به دو بخش برابر تقسيم می‌شد.[۲۴] با اين حال، بيشتر پژوهشگران معتقدند که نويسنده لوقا–اعمال، چه لوقا ناميده شده باشد چه نه، در برهه‌اي از زندگی خود با پولس ملاقات کرده است.[۲۵]

تفسير بخش‌های «ما» در کتاب اعمال به‌عنوان نشانه‌ای از اين که نويسنده بر شواهد تاريخي شاهد عينی تکیه داشته است (چه لوقا موعظه‌کننده باشد چه نه)، هنوز تأثيرگذارترين ديدگاه در مطالعات کتاب مقدس معاصر محسوب می‌شود. از جمله اعتراض‌ها به اين ديدگاه، اين است که لوقا–اعمال تفاوت‌هايی در الهيات و روايت تاريخي دارد که با نامه‌های اصلی پولس رسول سازگار نيست.[۲۶] روندی که نسبت سنتی نويسنده به لوقا، همسفر پولس، را کم‌رنگ کرده است، باعث شده تا تاريخ نگارش زودهنگام براي انجیل به ندرت مطرح شود.[۶] بيشتر پژوهشگران نگارش اثر مرکب را حدود سال‌هاي ۸۰ تا ۹۰ ميلادي می‌دانند.[۲۷]

ژانر، مدل‌ها و منابع

[ویرایش]

جستار های وابسته

[ویرایش]

نگارش لوقا-اعمال

پانویس

[ویرایش]
  1. ↑ Allen 2009, p. 325.
  2. 1 2 Burkett 2002, p. 195.
  3. ↑ Boring 2012, p. 556.
  4. ↑ Nickle 2001, p. 43.
  5. 1 2 Burkett 2002, p. 196.
  6. 1 2 3 Theissen & Merz 1998, p. 32.
  7. ↑ Ehrman 2005, pp. 172, 235.
  8. ↑ Keener, Craig (2020). Acts (New Cambridge Bible Commentary). Cambridge University Press. p. 49. ISBN 978-1108468688.
  9. ↑ Duling 2010, p. 312.
  10. ↑ Runesson, Anders (2021). Jesus, New Testament, Christian Origins. Eerdmans. ISBN 9780802868923.
  11. ↑ The Synoptic Problem 2022: Proceedings of the Loyola University Conference. Peeters Pub and Booksellers. 2023. ISBN 9789042950344.
  12. ↑ Kloppenborg, John. "Variation in the Reproduction of the Double Tradition and an Oral Q?". Ephemerides Theologicae Lovaniensis. 83 (1): 49–79.
  13. ↑ Licona, Mike (2016). Why are there Differences in the Gospels? What we can Learn from Ancient Biography. Oxford University Press. pp. XIII–XIV. ISBN 978-0190264260.
  14. ↑ Boring 2012, p. 596.
  15. ↑ Charlesworth, James H. (2008). The Historical Jesus: An Essential Guide. Abingdon Press. ISBN 978-1-4267-2475-6.
  16. ↑ Perkins 2009, pp. 250–53.
  17. ↑ Carroll 2012, pp. 15–16.
  18. ↑ Evans 2011, p. no page numbers.
  19. ↑ Powell 1989, p. 60.
  20. ↑ Powell 1989, pp. 108–11.
  21. ↑ Green 1997, p. 35.
  22. ↑ Parsons, Mikeal (2021). The Cambridge Companion to the New Testament. Cambridge University Press. p. 146. ISBN 978-1108437707.
  23. ↑ Boring 2012, p. 590.
  24. ↑ Brown, Raymond E. (1997). Introduction to the New Testament. New York: Anchor Bible. pp. 267–8. ISBN 0-385-24767-2.
  25. ↑ Keener, Craig (2020). Acts (New Cambridge Bible Commentary). Cambridge University Press. p. 49. ISBN 978-1108468688.
  26. ↑ "The principle essay in this regard is P. Vielhauer, 'On the "Paulinism" of Acts', in L.E. Keck and J. L. Martyn (eds.), Studies in Luke-Acts (Philadelphia: Fortress Press, 1975), 33-50, who suggests that Luke's presentation of Paul was, on several fronts, a contradiction of Paul's own letters (e.g. attitudes on natural theology, Jewish law, christology, eschatology). This has become the standard position in German scholarship, e.g., Conzelmann, Acts; J. Roloff, Die Apostelgeschichte (NTD; Berlin: Evangelische, 1981) 2-5; Schille, Apostelgeschichte des Lukas, 48-52. This position has been challenged most recently by Porter, "The Paul of Acts and the Paul of the Letters: Some Common Misconceptions', in his Paul of Acts, 187-206. See also I.H. Marshall, The Acts of the Apostles (TNTC; Grand Rapids: Eerdmans; Leister: InterVarsity Press, 1980) 42-44; E.E. Ellis, The Gospel of Luke (NCB; Grand Rapids: Eerdmans; London: Marshall, Morgan and Scott, 2nd edn, 1974) 45-47.", Pearson, "Corresponding sense: Paul, dialectic, and Gadamer", Biblical Interpretation Series, p. 101 (2001). Brill.
  27. ↑ Charlesworth, James H. (2008). The Historical Jesus: An Essential Guide. Abingdon Press. ISBN 978-1-4267-2475-6.
  • وب‌سایت کلمه/ ترجمهٔ هزارهٔ نو
  • لوقا
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=انجیل_لوقا&oldid=43419165»