بنی‌هاشم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بنی‌هاشم از طوایفِ مُستَعربه بودند. مُستَعربه نیز به‌معنی اعرابی هستند که اصالتاً عرب نیستند. این دودمان، از تیره‌های مشهورِ قبیلهٔ قریش بوده و به هاشم پسرِ عبد مناف منسوب اند. پیامبر اسلام از همین تیره بوده است.[۱]

درباره هاشم پسر عبدمناف[ویرایش]

هاشم از قبیله قریش بود. وی در دوره قبل از ظهور اسلام به نجابت شهرت داشت.

درباره نیاکان هاشم[ویرایش]

نسب طایفه فرزندان هاشم (بنی هاشم) و قبیله قریش به اسماعیل پسر ابراهیم می رسد که عرب نبودند(همسر اسماعیل از اعراب بود).

ابراهیم از مردم میان رودان بوده است. اجداد قوم قریش مربوط به تمدن کهن بابل بودند که بعدها با توجه به تاثیر پذیری از فرهنگ محیط اطرافشان زبانشان عربی شد و این ها به اعراب 'مستعربه' یعنی اعرابی که اصالتاً عرب نیستند معروف شدند. [۲]

درباره فرزندان هاشم[ویرایش]

فرزندان هاشم طایفه بنی هاشم را ساختند. افراد این طایفه غالباً ریاست مکه و ریاست دارالندوه که مجلس قریش بود را بر عهده داشتند. هم چون این، آب رسانی (سقایت)، رفادت و پرده داری (سدانت) خانه کعبه، که مورد احترام همگان بود، برعهده داشتند. [۳]

درباره بزرگان هاشمی دین اسلام[ویرایش]

محمد بن عبدالله، علی پسر ابی‌طالب و بنی عباس از نوادگان هاشم بوده اند.

پانویس[ویرایش]