سقوط قسطنطنیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سقوط قسطنطنیه
بخشی از جنگ‌های عثمانی در اروپا و جنگ‌های عثمانی و بیزانس
Siege of a city, medieval miniature.jpg
محاصره قسطنطنیه (تقاشی شده در ۱۴۹۹)
زمان ۶ آوریل ۱۴۵۳ تا ۲۹ مه ۱۴۵۳
مکان استانبول امروزی
نتیجه فتح قسطنطنیه به دست عثمانی و پایان امپراتوری روم شرقی
جنگندگان
Fictitious Ottoman flag 1.svgامپراتوری عثمانی  امپراتوری روم شرقی
 جمهوری جنوا
 جمهوری ونیز
Bandiera del Regno di Sicilia 4.svgپادشاهی سیسیل
 ایالات پاپی
Fictitious Ottoman flag 1.svgفراریان عثمانی
فرماندهان
Fictitious Ottoman flag 1.svgمحمد دوم امپراتوری روم شرقیکنستانتین یازدهم 
امپراتوری روم شرقیلوکاس نوتاراس اعدام‌شده
جمهوری جنواجیووانی جوستینیانی لانگو (جانباز)[a]
Fictitious Ottoman flag 1.svg اورهان چلبی اعدام‌شده
نیروها
۸۰٬۰۰۰ نفر (بر پایه تخمین‌های جدید و آمار امپراتوری عثمانی)، ۷۰ توپ جنگی (۱۴ توپ بزرگ و ۵۶ توپ کوچک)، ۷۰ کشتی و ۲۰ گالی جنگی ۷٬۰۰۰–۱۰٬۰۰۰ نفر، ۶۰۰ فراری عثمانی، ۲۶ کشتی
تلفات
نامعلوم اما سنگین ۴٬۰۰۰ نفر کشته شدند. (شامل مبارزان و شهروندان)
۳۰٬۰۰۰ نفر به بردگی گرفته شدند یا تبعید شدند.

سقوط قسطنطنیه به واقعه فتح استانبول پایتخت امپراتوری روم شرقی که توسط ترکان عثمانی رخ داد گفته می‌شود. فرماندهی سپاه عثمانی با سلطان محمد فاتح و امپراتور کنستانتین یازدهم پالایولوگوس فرمانده سپاه امپراتوری روم شرقی بود. محاصره از جمعه ۶ آوریل ۱۴۵۳ تا سه‌شنبه ۲۹ مه همان سال (طبق گاه‌شماری یولیانی) به طول انجامید.

سقوط قسطنطنیه، پایان امپراتوری بیزانس را بعد از ۱۱۰۰ سال رقم زد و ضربهٔ بزرگی برای جامعه مسیحیت بود. بعد از پیروزی، سلطان محمد فاتح قسطنطنیه را پایتخت جدید امپراتوری عثمانی قرار داد. چندین روشنفکر و دانشمند یونانی و غیر یونانی این شهر را قبل و بعد از محاصره به مقصد ایتالیا ترک کردند. این دانشمندان که کتابهای زیادی از دوران باستان با خود داشتند، به ایتالیا مهاجرت کردند و ضمن اشاعه کتب باستان، علوم و ادبیات یونان باستان را با خود به آن سرزمین منتقل ساختند و همچنین با تکمیل صنعت چاپ در سال ۱۴۵۷ میلادی کمک بزرگی به انتشار این آثار صورت گرفت و درنتیجه نهضت ادبی بزرگی در دنیای آن زمان ایجاد شد که به نهضت انسان‌گرایی معروف است. استدلال شده‌است که این واقعه به رشد رنسانس کمک کرد. برخی سقوط استانبول را نقطه عطفی در پایان قرون وسطی و آغاز رنسانس می‌دانند.[۲]

نکات[ویرایش]

  1. جوستینیانی لانگو در نبرد مجروح شد اما موفق به فرار شد، او در روزهای ابتدای ژوئن ۱۴۵۳ درگذشت.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. Pertusi, Agostino, ed. (1976). La Caduta di Costantinopoli, I: Le testimonianze dei contemporanei scrittori greci e latini [The Fall of Constantinople, I: The Testimony of the Contemporary Greek and Latin Writers] (in Italian) I. Verona: Fondazione Lorenzo Valla. 
  2. Crowley, Roger (2006). Constantinople: The Last Great Siege, 1453. Faber. ISBN 0-571-22185-8 (help).  (reviewed by Foster, Charles (September 22, 2006). "The fall of Constantinople and the end of empire". Contemporary Review. Some say the Middle Ages ended then )

غفاری‌فرد، عباسقلی. «سوم». در تاریخ اروپا از آغاز تا قرن بیستم. تهران: انتشارات اطلاعات، ۱۳۸۷. ۲۳۱. شابک ‎۹۸۷-۹۶۴-۴۲۳-۷۰۶-۵. 

پیوند به بیرون[ویرایش]