هود (پیامبر)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

هود نام پیامبری در قرآن است. بنابر قرآن و داستان‌های دینی مسلمانان او از نسل نوح بود و پدر او شالخ و مادر او بکیه است. برای هدایت قوم عاد که در سرزمینی حاصل خیز زندگی می‌کردند، برگزیده شده بود.

قوم عاد[ویرایش]

حدود ۷۰۰ سال قبل از میلاد حضرت مسیح در سرزمین احقاف (بین یمن و عمان، در جنوب عربستان) قومی زندگی می‌کردند که به آن‌ها قوم عاد می‌گفتند. بنا بر آیات قرآن کریم، قوم عاد بلندقامت، فربه، قدرتمند و درشت‌هیکل بودند [۱]که زندگی خوبی را داشتند و از قدرت خود برای ظلم و ستم استفاده می‌کردند و در جهل و گمراهی به سر می‌بردند.[۲]

دعوت و مبارزه هود با بت‌پرستی[ویرایش]

حضرت هود در میان قوم، دعوت خود را چنین آغاز کرد:

«ای قوم من! خدا را پرستش کنید، چرا که معبودی جز اون نیست، شما اعتقادی که به بت‌ها دارید اشتباه است.

ای قوم من از پروردگارتان طلب آمرزش کنید، سپس به سوی او بازگردید و گناه نکنید.»

با این دعوت هود، قوم هود نپذیرفتند و به هود گفتند: خدای ما به تو زیان رسانده و عقل تو را از بین برده است.

هود گفت: من خدا را به گواهی می‌طلبم، شما نیز گواه باشید که من از آنچه شریک خدا قرار دهید بیزارم. من در برابر شما هستم و هر چه می‌خواهید در مورد من نقشه بکشید، اما از دست شما کاری ساخته نیست، من بر خدا که پروردگار من و شما‌است توکل کرده‌ام. من رسالتی که داشتم به شما رساندم، پس اگر روی برگردانید، پروردگارم گروه دیگری را چانشین شما می‌کند، و شما کمترین ضرری به او نمی‌رسانید، پروردگارم حافظ و نگهبان هر چیز است.[۳]

عذاب قوم عاد[ویرایش]

عذاب قوم عاد در واقع طوفان شنی مهیب و عظیم بود که هفت شبانه روز وزید و تمام شن‌های اطراف بر سر خانه‌ها و باغ‌های قوم عاد فرو ریخت و آنها را در زیر آن مدفون کرد. در قرآن سوره‌ای نیز به نام او وجود دارد و در سوره‌های اعراف و شعراء نیز از وی سخن به میان آمده است. او چهارصد سال زندگی کرد و بعد از ٬از بین رفتن قوم عاد در مکه ساکن شد تا مرد. مرقد او در حضرموت است.[۴]

هود در قرآن[ویرایش]

هود در زمان پادشاهی شداد می‌زیسته است. قوم او بنام عاد و در سرزمین احقاف می‌زیسته‌اند.

قرآن طی ۵۰ آیه سرگذشت هود و قوم ایشان را بیان داشته است. قوم هود مردانی تنومند و اهل زراعت بودند و راه بت‌پرستی را پیشه کردند. هود آنها را از این امر بازمی‌داشت ولی کمتر کسی گوش به سخنان او می‌نمود. سرانجام عذاب الهی فرا رسید. باد و طوفان شدیدی وزیدن کرد و تمام آن قوم را ویران ساخت. هود و یارانش به سرزمین حضرموت هجرت کردند و دیار ویران شدهٔ قوم عاد برای عبرت آیندگان به یادگار ماند.[۵][۶]

منابع[ویرایش]

  1. سوره قمر، آیه ۲۰؛ سوره الحاقه، آیه ۷؛ سوره اعراف، آیه ۶۹.
  2. محمدی اشتهاردی، محمد. قصه‌های قرآن، هجدهم. تهران: مؤسسه انتشارات نبوی، ۱۳۹۰. شابک: ۲-۳۱-۶۴۰۵-۹۶۴-۹۷۸
  3. سوره هود، آیات ۵۰ تا ۵۶.
  4. جوادی آملی٬عبدالله. تفسیر موضوعی قرآن (سیره پیامبران در قرآن). قم؛ اسراء چاپ اول ۱۳۷۶.
  5. داستان پیامبران ازموسوی گرمارودی
  6. 65تا72اعراف-50تا60هود-31تا41مومنون-123تا140شعرا-21تا28احقاف18تا22قمر-15و16فصلت-4تا8حاقه-6تا8فجر-38فرقان-46ذاریات-196اعراف

پیوند به بیرون[ویرایش]