هود (پیامبر)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

هود نام پیامبری در قرآن است. بنابر قرآن و داستان‌های دینی مسلمانان او از نسل نوح بود و پدر او شالخ و مادر او بکیه است. برای هدایت قوم عاد که در سرزمینی حاصل خیز زندگی می‌کردند، برگزیده شده بود.

هود قوم بت پرست خود را به پرستش خدای یکتا و عدم بت‌پرستی فراخواند٬اما قوم عاد از وی معجزه خواستند. هود نیز گفت که معجزهٔ من این است که شما با تمام امکاناتتان نمی‌توانید به من صدمه بزنید و خداوند حافظ من است و بنا بر داستان‌ها، قوم عاد نتوانست صدمه‌ای به هود بزند و خودشان گرفتار عذاب الهی شدند.[نیازمند منبع]

عذاب قوم عاد[ویرایش]

عذاب قوم عاد در واقع طوفان شنی مهیب و عظیم بود که هفت شبانه روز وزید و تمام شن‌های اطراف بر سر خانه‌ها و باغ‌های قوم عاد فرو ریخت و آنها را در زیر آن مدفون کرد. در قرآن سوره‌ای نیز به نام او وجود دارد و در سوره‌های اعراف و شعراء نیز از وی سخن به میان آمده است. او چهارصد سال زندگی کرد و بعد از ٬از بین رفتن قوم عاد در مکه ساکن شد تا مرد. مرقد او در حضرموت است.[۱]

هود در قرآن[ویرایش]

هود در زمان پادشاهی شداد می‌زیسته است. قوم او بنام عاد و در سرزمین احقاف می‌زیسته‌اند.

قرآن طی ۵۰ آیه سرگذشت هود و قوم ایشان را بیان داشته است. قوم هود مردانی تنومند و اهل زراعت بودند و راه بت‌پرستی را پیشه کردند. هود آنها را از این امر بازمی‌داشت ولی کمتر کسی گوش به سخنان او می‌نمود. سرانجام عذاب الهی فرا رسید. باد و طوفان شدیدی وزیدن کرد و تمام آن قوم را ویران ساخت. هود و یارانش به سرزمین حضرموت هجرت کردند و دیار ویران شدهٔ قوم عاد برای عبرت آیندگان به یادگار ماند.[۲][۳]

منابع[ویرایش]

  1. جوادی آملی٬عبدالله. تفسیر موضوعی قرآن (سیره پیامبران در قرآن). قم؛ اسراء چاپ اول ۱۳۷۶.
  2. داستان پیامبران ازموسوی گرمارودی
  3. 65تا72اعراف-50تا60هود-31تا41مومنون-123تا140شعرا-21تا28احقاف18تا22قمر-15و16فصلت-4تا8حاقه-6تا8فجر-38فرقان-46ذاریات-196اعراف

پیوند به بیرون[ویرایش]