هود (پیامبر)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

هود نام پیامبری در قرآن است. بنابر قرآن و داستان‌های دینی مسلمانان او از نسل نوح بود و پدر او شالخ و مادر او بکیه است. برای هدایت قوم عاد که در سرزمینی حاصل خیز زندگی می‌کردند، برگزیده شده بود.

قوم عاد[ویرایش]

حدود ۷۰۰ سال قبل از میلاد مسیح در سرزمین احقاف (بین یمن و عمان، در جنوب عربستان) قومی زندگی می‌کردند که به آن‌ها قوم عاد می‌گفتند. بنا بر آیات قرآن، قوم عاد بلندقامت، فربه، قدرتمند و درشت‌هیکل بودند [۱]که زندگی خوبی را داشتند و از قدرت خود برای ظلم و ستم استفاده می‌کردند و در جهل و گمراهی به سر می‌بردند.[۲]

عذاب قوم عاد[ویرایش]

عذاب قوم عاد در واقع طوفان شنی مهیب و عظیم بود که هفت شبانه روز وزید و تمام شن‌های اطراف بر سر خانه‌ها و باغ‌های قوم عاد فرو ریخت و آنها را در زیر آن مدفون کرد. در قرآن سوره‌ای نیز به نام او وجود دارد و در سوره‌های اعراف و شعراء نیز از وی سخن به میان آمده است. او چهارصد سال زندگی کرد و بعد از ٬از بین رفتن قوم عاد در مکه ساکن شد تا مرد. مرقد او در حضرموت است.[۳]

هود در قرآن[ویرایش]

هود در زمان پادشاهی شداد می‌زیسته است. قوم او بنام عاد و در سرزمین احقاف می‌زیسته‌اند. هود و یارانش به سرزمین حضرموت هجرت کردند و دیار ویران شدهٔ قوم عاد برای عبرت آیندگان به یادگار ماند.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. سوره قمر، آیه ۲۰؛ سوره الحاقه، آیه ۷؛ سوره اعراف، آیه ۶۹.
  2. محمدی اشتهاردی، محمد. قصه‌های قرآن، هجدهم. تهران: مؤسسه انتشارات نبوی، ۱۳۹۰. شابک: ۲-۳۱-۶۴۰۵-۹۶۴-۹۷۸
  3. جوادی آملی٬عبدالله. تفسیر موضوعی قرآن (سیره پیامبران در قرآن). قم؛ اسراء چاپ اول ۱۳۷۶.
  4. داستان پیامبران ازموسوی گرمارودی

پیوند به بیرون[ویرایش]