رستگاری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

رستگاری در دین بمعنی نجات انسان از گناه و عواقب گناه است.[۱] هرچند معنای رستگاری در ادیان گوناگون یکی نیست، اما در ادیان کتاب‌بنیاد مانند یهودیت، مسیحیت و اسلام - رستگاری مسئله‌ای کانونی است.[۲]

رستگاری در قرآن[ویرایش]

در قرآن حدود ۴۰ بار از واژه فلاح (رستگاری) سخن گفته شده[۳] و در ضمن آیات مربوطه از صفات و علائم رستگاران و سعادتمندان واقعی و اخروی سخن رانده‌است که البته رستگاری از هر دو بعدش هم دنیوی و هم اخروی مدنظر بوده و از آنجا که حیات اخروی جاودانی و ابدی است از اهمیت بیشتری برخوردار می‌باشد.[۴]

رستگاری در مسیحیت[ویرایش]

اصطلاح رستگاری (salvation) در مسیحیت دارای معنایی ویژه‌است. رهایی از قدرت گناه، حالت و وضعیتی که در آن انسان از گناه و مرگ آزاد می‌شود، تحقق برتری خدای نامتناهی بر تباهی‌های پدید آمده از گناه، بیماری و مرگ؛ و سرانجام، به «آن عمل خداوند گفته می‌شود که برای بازگرداندن انسان به موقعیت اولی اش انجام گرفته است؛ موقعیتی که از آن به سبب گناه آدم هبوط کرده‌است». به اعتقاد مسیحیان، انسان در آغاز آفرینش در کمال راستی و درستی بود، اما آدم (نخستین نمونه انسانیت) به معصیت خدا وسوسه شد و دامن خود را به گناه آلوده ساخت. بدین سبب، از آن جایگاه بلند هبوط کرد و در دنیایی خاکی گرفتار آمد. این امر تبار او را نیز به گناه ذاتی مبتلا نمود.[۵]

رستگاری در مزدیسنا[ویرایش]

در مزدیسنا رستگاری هم دنیوی است و هم اخروی و از راه پیروی از قانون اشا حاصل می‌شود.[۶]

رستگاری در ادیان هندی[ویرایش]

در ادیان هندی، به رستگاری موکشه یا موکتی(Mukti) می‌گویند که بمعنای رهایی فرد از چرخه زایش‌های دوباره (سمساره) اشاره دارد.

پانویس[ویرایش]

  1. "The saving of the soul; the deliverance from sin and its consequences" فرهنگ انگلیسی آکسفورد 2nd ed. 1989.
  2. فرقه‌ی ناجیه، رستگاری و حقوق شهروندی، مهدی خلجی
  3. محمد فؤاد عبد الباقی، المعجم المفهرس لألفاظ القرآن الکریم، قم، نوید اسلام، ۱۳۸۳
  4. http://www.maarefquran.org/index.php/page,viewArticle/LinkID,9021
  5. http://www.jahanemanavi.ir/tag/رستگاری-در-مسیحیت/
  6. http://www.kniknam.com/Fa/Article/ArticleShow.aspx?id=96