هارون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تصویر روس از هارون، قرن ۱۸، صومعه کیزی، کاریلیا، روسیه

هارون (به عبری:אַהֲרֹן ،Ahărōnبه معنای کوه‌نشین)نام فرزند عمران و یوکابد[۱] و برادر موسی و میریام(کُلثُم)[۲] بود که همراه با موسی به مصر رفت.[۱] یهودیان[۳]، مسیحیان[۴] و مسلمانان[۵] معتقد به پیامبری او هستند. هارون فصیح سخن می‌گفت.[۶] و وزیر و همراه موسی در پیامبریش بود.[۷] هارون سه سال از موسی بزرگتر بود و در زمان سخن گفتن با فرعون در مصر هشتاد و سه سال داشت،[۸] هارون در کوه هور در سرزمین فلسطین دار فانی را وداع گفت.[۹] و دارای چهار پسر به نام های العازار، ناداب، ابیهو وایتامار بوده است.

هارون درقرآن[ویرایش]

هارون در قرآن برادر موسی است که در امر رسالت به او کمک می کند[۱۰]. در هنگام بر انگیخته شدن موسی به پیامبری، او از خداوند در خواست می کند که هارون را وزیر و همراه او قرار دهد چرا که او بهتر از موسی سخن می گوید[۱۱]. خدا با این درخواست موسی کرده و هارون را در امر رسالت با موسی همراه می کند[۱۲]. در داستان ارسال موسی برای دعوت فرعون، سخن مستقیمی در قرآن به هارون نسبت داده نشده است، بلکه تنها همراهی او با موسی در این امر از آیات قرآن پیداست.[۱۳]

هارون و گوساله پرستی بنی اسراییل[ویرایش]

در هنگام عزیمت موسی به کوه طور برای میقات، موسی به قوم خود وعده می دهد که در ۳۰ روز آینده بازگردد، ولی این مدت به درازا کشیده و نهایتا در ۴۰ روز به پایان می رسد. موسی وظیفه جانشینی قوم در این مدت را به هارون می سپارد و به او دستور می دهد که در قومش اصلاح کند و از راه مفسدان تبعیت نکند[۱۴]. اما پس از گذشت مدت ۳۰ روز وعده داده شده، سامری با طلاهایی که قوم موسی از فرعونیان با خود به همراه آورده بودند، گوساله ای طلایی درست می کند و قوم موسی را به پرستش آن دعوت می کند[۱۵]. تلاش های هارون برای پیش گیری قوم از پرستش گوساله بی فایده می ماند و بنی اسراییل به درخواست های هارون مبتی بر توحید و نپرستیدن بت پاسخ مثبت نمی دهد[۱۶]. در همین حین خداوند به موسی اطلاع می دهد که سامری پس از رفتن او به میقات قوم را گمراه کرده است[۱۷]. موسی با اطلاع از این موضوع به سرعت و با خشم به سمت قوم خود باز می گردد[۱۸]. پس از بازگشت موسی به میان قوم، موسی با هارون به سختی برخورد می کند و مطابق آیات قرآن موی و ریش هارون را گرفته و به سمت خود می کشد. هارون در توجیه سکوت خود در برابر گوساله پرستی قوم، می گوید که از این موضوع ترس داشته است که موسی پس از بازگشت او را متهم به ایجاد تفرقه در بنی اسراییل و عدم رعایت توصیه اش کند[۱۹]. در جای دیگر هارون در پاسخ سؤال موسی بیان می دارد که قوم او را تضعیف کرده اند و نزدیک بود که وی را به قتل برسانند، پس از موسی درخواست می کند که او را دشمن شاد نکند و با ظالمان یکسان نپندارد[۲۰]. بنابرین موسی برای خود و برادرش از خداوند طلب بخشش می کند، و خدا به پرستندگان گوساله وعده عذاب می دهد[۲۱].

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ خروج ۴:۱۴
  2. خروج ۱۲:۸
  3. لاویان ۱۵:۱
  4. اعمال ۱۵:۲۱
  5. قرآن ۲۰:۴۴
  6. خروج ۴:۱۴؛ قرآن ۲۸:۳۴
  7. قرآن ۲۰:۳۰
  8. خروج ۷: ۷
  9. اعداد ۲۰:۲۳
  10. مریم، ۵۳
  11. القصص، ۳۴
  12. طه، ۲۹:۳۶
  13. طه، ۴۳:۴۸
  14. اعراف، ۱۴۲
  15. طه، ۸۷:۸۸
  16. طه، ۹۰:۹۱
  17. طه، ۸۵
  18. طه، ۸۶
  19. طه، ۹۴
  20. اعراف، ۱۵۰
  21. اعراف، ۱۵۱

منابع[ویرایش]

  • نویسندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخه ۲۹ دسامبر ۲۰۰۶
  • عاطف الزین، سمیح، داستان پیامبران علیهم السلام در قرآن، ترجمه علی چراغی، اول، تهران: ذکر، ۱۳۸۰، ISBN 9643071634
  • کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، ISBN 964-331-068-X
  • یاردون سیز. دانشنامه کتاب مقدس. ترجمهٔ بهرام محمدیان. چاپ سوم. تهران: روز نو، ۱۳۸۰. ۱۹۱۲. 
  • جیمز هاکس. قاموس کتاب مقدس. ترجمهٔ عبدالله شیبانی. چاپ سوم. تهران: اساطیر، ۱۳۷۵. ۱۱۴.