روحانی‌ستیزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

روحانی‌ستیزی، یا در حقیقت روحانی زدایی، جنبشی تاریخی بر ضدّ قشر روحانیون است. علت این مخالفت، قدرت واقعی یا مفروض قشر روحانی و تأثیر آن‌ها بر همهٔ جنبه‌های زندگی عمومی و سیاسی، دخالت آن‌ها در زندگی روزمره شهروندان و نیز، داشتن امتیازات ویژهٔ دینی است.[۱]در واقع این همان کاتولیسیزم ستیزی (انگلیسی: Anti-Catholicism) خصومت یا مخالفت با کاتولیسیزم، مخصوصاً علیه کلیسای کاتولیک، کشیش‌ها و روحانیت آن، و پیروان آن است. خاتمه دادن به مناسک مذهبی و مصادرهٔ زمین‌های کلیساها از جمله مصادیق این مسئله است.

همۀ هواداران اندیشهٔ روحانی زدایی، لزوماً بی‌دین یا دین‌ستیز نیستند، برخی از آن‌ها مذهبی‌اند و دلایل مخالفت آن‌ها با روحانیون، مسائل بنیادی فکری و اجتماعی و یا اختلافات در تفسیرهای مذهبی است. برای نمونه جنبش پرتستان در مسیحیت.[۲]

روحانی زدایی به شکل‌های گوناگون در تاریخ مسیحیت وجود داشته‌است. برخی از فیلسوفان عصر روشنگری از جمله مارتین لوتر به کلیسای کاتولیک، رهبران مذهبی و روحانیون که فاسد بودند تاخته‌اند.[۲]


جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «Anticlericalism». Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica, Inc. ۲۰۱۳. پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک)
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Anti-clericalism». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی. خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «Anti-clericalism» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).