بیابان تیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از صحرای تیه)

تیه در منابع اسلامی، نام بیابانی است که قوم بنی‌اسرائیل به‌مدت چهل سال در آن سرگردان شدند.

واژه

کلمه «تیه» در قرآن نیامده، بلکه از تعبیر «یتیهون فی الارض» (مائده: ۲۶) گرفته شده‌است. مورخان و مفسران مسلمان، رویدادهایی مثل سایه افکندن ابر بر سر بنی‌اسرائیل، نزول من و سلوی و پیدایش چشمه‌های دوازده‌گانه از سنگ برای آنان و نیز مرگ موسی و هارون را در این بیابان دانسته‌اند.[۱]

جستارهای وابسته

منابع

  1. «وادی سرگردانی» (PDF).