الهیات آزادی‌بخش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

الهیات آزادی‌بخش از نظریات الهیاتی مسیحیت.

از جدیدترین نظریات الهیاتی مسیحیت است که خاستگاه اولیهٔ آن بنا به شرایط اجتماعی . سیاسی خاص، آمریکای لاتین بوده است. پس از آن، رواج روز افزونی در آفریقا و آسیای جنوب شرقی پیدا کرده است. این نهضت الهیاتی که بر حضور دین در عرصه‌های اجتماعی و سیاسی تاکید دارد؛ مهمترین ریشه‌های ناکامی و بدبختی جوامع فقیر منطقه آمریکای لاتین را حکومت‌های خودکامه و نظامی وابسته به ابرقدرت‌های بزرگ می‌داند و وظیفه کلیسا را حمایت از محرومان و مقابله با ظالمان می‌داند، تا بدین صورت همگان به رهایی و ملکوت آسمان برسند. این الهیات، طبق نظرات رایج مسیحی، بر مظالم دیکتاتورها سرپوش نمی‌گذارد؛ فقر را جزء مقدرات الهی نمی‌داند و بر ضرورت فقرزدایی و استقلال از طریق مبارزه و آموزش پافشاری می‌کند و راه رهایی همگان و رسیدن به ملکوت آسمان را "تلازم عدالت و معنویت" می‌داند. برقراری عدالت اجتماعی و تاکید بر حضور اجتماعی دین در عرصه اجتماعی و سیاسی مهمترین ویژگی‌های این الهیات هستند که نظر بسیاری ار محققان را به تحقیق و پژوهش در این خصوص جلب کرده است. از سویی، کشورهاب استعمارگر منطقه، خصوصاً آمریکا و اسپانیا، با تلاش‌های فراوان در صدد تضعیف و انحراف این نهضت الهیاتی بر آمده‌اند؛ تا این جبهه ضد استعماری و استبدادی را در هم بشکنند.

منابع[ویرایش]

  • کلیاتی دربارهٔ الهیات رهایی بخش، لیلی مصطفوی کاشانی، چاپ اول، 1367، موسسه بین‌المللی کتاب
  • درسنامه الهیات مسیحی(شاخصه ها، منابع و روش ها)، ج1، آلستر مک کراث، ترجمه بهروز حدادی، مرکز مطالعات و تحقیقات ادیان و مذاهب، قم، 1367
  • مقدمه‌ای بر الهیات معاصر، ترجمه و تدوین همایون همتی، انتشارات نقش جهان، چاپ اول، 1379
  • الهیات آزادی بخش(مقاله)، نگاهی گذرا به بیشینه اندیشگی، لئوناردو بوف