پدران کلیسا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پدران کلیسا، مینیاتوری از کتاب جُنگ سیواتوسلاو، از منطقه کی‌یف اوکراین.

پدران کلیسا یا پدران اولیه کلیسا، الهیون اولیه و تأثیرگذار، معلمان نامدار مسیحی و کشیشان بزرگی بودند. آثار دانشورانه آنها مقدمی برای قرن‌های بعدی بود. این لفظ دربارهٔ نویسندگان و معلمین کلیسا، نه الزاماً قدیسان استفاده می‌شد. طبقه‌بندی بزرگان کلیسا: پدران وابسته به پاپ و قرن دوم، سوم، چهارم، پنجم و ششم.[۱][۲] پدران (آباء) کلیسا در واقع به نخستین معلمان و نویسندگان کلیسای مسیحی گفته می‌شود که در دیانت و فضیلت و تجربه و تقوا شهرت داشتند و از اواخر قرن ۱ (میلادی) تا ۷ (میلادی) زندگی می‌کردند. دوره‌ای که شورای نیقیه در۳۲۵ (میلادی) آن را به دو عهد آباء پیش و پس از نیقیه تقسیم کرد. کلمنس رومی، ایگناتیوس انطاکی، پولیکارپ ازمیری، قدیس برنابا، یوستینوس شهید، کلمنس اسکندرانی، اوریگنِس، ترتولیانوس و کوپریانوس جمعاً مشهور به آباء رسولی، از آباء پیش از نیقیه بودند و سیریل اسکندرانی، آتاناسیوس، یوحنای زرین‌دهان، ائوسبیوس قیصری، باسیلیوس کبیر، آمبروسیوس میلانی، اوگوستین قدیس، پاپ لئوی اول، بوئتیوس رومی، قدیس هیرونوموس، گرگوریوس کبیر و بید از آباء پس از نیقیه.

منابع[ویرایش]

  • مؤسسه علمی- فرهنگی دانش‌گستر، ۱۳۸۹. (ص ۴)