زلیخا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یوسف و زلیخا اثر آنتونیو ماریا

زُلِیخا [۱] در ادبیات دینی یهودی و اسلامی، نام همسر پوتیفار (وزیر اعظم مصر) بود یوسف را متهم کرد که قصد تجاوز به او را داشته است.

مطابق روایت قرآن، زلیخا پس از رسوایی، برای بستن دهان بدخواهان و نیز برای وادار ساختن یوسف به اطاعت از خویش، او را به زندان می‌اندازد. سالها بعد یوسف با تعبیر خواب فرعون از زندان آزاد شده و عزیز مصر می‌شود. زلیخا پس از مرگ همسرش پوتیفار و عزیز مصر شدنِ یوسف، به مرور فقیر و درمانده می‌شود و جوانی و زیبایی خود را از دست می‌دهد. او در فراغ یوسف رنج‌های بسیاری کشیده، خطاهای خود را جبران می‌کند و به یکتاپرستی روی می‌آورد. در ادامه این داستان در قرآن آمده که در نهایت با معجزه‌ی الهی و در حضور کاهنان معبد آمون و فرعون وقت مصر، زلیخا مجدداً زیبا و جوان شده و با یوسف ازدواج می‌کند.

در تاریخ طبری آمده: راعیل ( همان زلیخا ) پس از مرگ همسرش پوتیفار به دستور فرعون به همسری یوسف در می‌آید.

پانویس[ویرایش]

  1. تفسیر نمونه، ج ۹، ص ۴۳۶؛ تفسیر المنیر، ج ۱۲، ص ۲۸۱.