عزرائیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
عزرائیل در میان فرشتگان دیگر در رکاب محمد

عِزرائیل که به فرشته مرگ و ملک‌الموت هم معروف است. خود کلمه عزرائیل در قرآن نیامده است ولی فرشتهای مقرب است که در دین اسلام از او نام و سخن به میان آمده‌است. عزرائیل لغتی عبرانی است، عزرا در زبان سریانی بنده است و ئیل نام خداوند، عزرائیل قبض کننده ارواح است.[۱]

عزرائیل فرشته مرگ در دین اسلام و مسیحیت است ولی با اینکه در قرآن نیامده ولی باز در اسلام هم رواج این توسط فرهاد. اناری کار برده شده

در قرآن[ویرایش]

بگو فرشته مرگ که بر شما گماشته شده است، روح شما را می‌گیرد، سپس به سوی پروردگارتان بازگردانده می‌شوید.[۲]

در ادبیات[ویرایش]

مولوی:

نیست عزرائیل را دست و رهی بر عاشقان / عاشقان عشق را هم عشق و سودا می‌کُشد

ناصر خسرو :

از تو زایل نگشت علت جهل چون طبیبیت کرد عزرائیل

امثال و حکم دهخدا:

موی عزرائیل به تنش هست یعنی: مهیب و سهمناک است

سنائی :

زال پنداشت هست عزرائیل بانگ برداشت پیش گاو نبیل

سفایی:

جهان را برد با خود ملاک الموت عزرائيلشد فرشته عزایی آخربیل

منابع[ویرایش]

  1. لغت نامه دهخدا
  2. سوره سجده آیه 11