یوسف نجار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Guido Reni 042.jpg

یوسف نجار (به عبری יוֹסֵף) یا سَنت جوزف یا سَن ژوزف همسر مریم مقدس شناخته می‌شود.[Mt. ۱:۱۶] به عقیدهٔ مسلمانان و اکثریت مسیحیان پدر عیسی به‌شمار نرفته و با مریم همبستر نشده‌است.[۱] یوسف نجار بیشتر نقش پدرخوانده را برای عیسی بازی می‌کند.[۲][۳][۴] به عقیدهٔ مسیحیان نسب وی به ابراهیم می‌رسد.[۵] او یوسف پسر یعقوب نیست.

خانوادهٔ مقدس همراه روح‌القُدُس، اثر موریلو

ازدواج یوسف با مریم[ویرایش]

بر اساس روایتی، یوسف مدتی شاگرد زکریا بود و از او نجاری می‌آموخت. مریم، دختر عمران، از اقوام زکریا بود و به ملاقات او می‌رفت. یوسف به مریم علاقه‌مند شد و او را به عقد خود درآورد.

انجیل برنابا، از اناجیل اپوکریفا، ازدواج آنها را اینطور بیان کرده‌است:

بر اساس تاریخ طبری مورخ مسلمان ، مریم و یوسف نجار که از خویشاوندان مریم بود، در یکی از مسجدهای بزرگ بنی اسرائیل نزدیک کوه صهیون (به دلیل اجر و پاداش اخروی ) خدمت می‌کردند و هیچ کس از مردم، از آنها کوشاتر و عابدتر نبود.

همچنین در انجیل برنابا آمده که وقتی یوسف از باردار بودن مریم با خبر شد، قصد جدا شدن از او را داشت، اما در یک شب خوابی دید که در آن فرشته‌ای به او گفت :

در قرآن سورهٔ مریم آمده: طوایف مردم، از پیش خود (دربارهٔ مسیح پسر مریم) اختلاف کردند (برخی او را خدا دانستند، برخی پسر خدا و بعضی پسر یوسف نجارش خواندند).

قرآن به‌صراحت از قول مریم می‌گوید: «چگونه مرا فرزندی خواهد بود درحالی‌که بشری مرا لمس نکرده‌است؟» و هرگونه تماس میان مریم و مرد دیگری را پیش از تولد مسیح رد می‌کند.

وقتی هیردوس، کسی که قصد جان عیسی مسیح را کرده‌بود درگذشت. فرشته ای در خواب به یوسف خبر داد، و هر سه به سمت ناصره فلسطین حرکت نمودند و در آنجا سکونت کردند. یوسف نجار نیز در همان‌جا بدرود حیات گفت.

خانواده مقدس[ویرایش]

در سال ۱۸۹۳ پاپ لئون سیزدهم، هر سه (مریم مقدس، پسرش عیسی و یوسف نجار) را یک خانواده اعلام کرد و آنها را خانواده ی مقدس نامید. در تقویم کلیسای رم، روزی را به آن اختصاص داده‌اند.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. متی. انجیل متی (in فارسی). pp. باب ۱–آیهٔ ۱۸. 
  2. Souvay, Charles. (1910) "St. Joseph" Catholic Encyclopedia Vol. VIII. New York: Robert Appleton Company. Retrieved January 22, 2008.]
  3. پل میر. In the Fullness of Time: a Historian Looks at Christmas, Easter and the Early Church. Kregel Publications, 1998. p. 77
  4. Lockyer, Herbert. All the Divine Names and Titles in the Bible. Zondervan, 1988. p. 68, 254-255
  5. متی. انجیل متی (in فارسی). pp. باب ۱–آیهٔ ۱ تا ۱۷ نسب وی است. 

پیوند به بیرون[ویرایش]