حواریون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از حواری)
چهار حواری، نام یک دولوحی به‌سال ۱۵۲۶ میلادی است که توسط آلبرشت دورر، نقاش و حکاک برجستهٔ آلمانی خلق شد. او در این اثر، ۴ تن از حواریون عیسی به اسامی یوحنا، پطرس، مرقس و پولس را در دو قاب به‌تصویر کشیده‌است.

حَواریون (جمع حَـواری به معنی یارِ برگزیده) (به انگلیسی: Apostle) عنوان دوازده تن از یاران و شاگردان ویژهٔ عیسی مسیح است.

واژهٔ اپاسل (Apostle) از آپوستولوی یونانی گرفته شده که به معنی «رسولان» می‌باشد و به همین علت مسیحیان به جای حواریون از اصطلاح «رسولان» استفاده می‌کنند.

در انجیل متی باب ۱۰، لوقا باب ۶ و انجیل مرقس باب ۳ نام‌های حواریون چنین ذکر شده‌است:

۱. شمعون پطرس

۲. اندریاس، برادر پطرس

۳. یعقوب پسر زبدی

۴. یوحنا

۵. فیلیپ

۶. برتولما

۷. توما

۸. متی

۹. یعقوب پسر حلفا

۱۰. لبی معروف به تادئوس (که در روم، در کلیسای سن پیترو در کشور واتیکان مدفون است)

۱۱. شمعون قانوی یا شمعون غیور

۱۲. یهودا اسخریوطی

ابوالفرج جوزی در المدهش نام حواریون را بشرح زیر آورده است:

۱. شمعون الصفا

۲. شمعون القنانی

۳. یعقوب بن زندی

۴. یعقوب بن حلقی

۵. قولوس(فیلیفوس)

۶. مارقوس

۷. یوحنا

۸. لوقا

۹. توما

۱۰. اندرواس

۱۱. برثملا

۱۲. متی

بعضی از این نام‌ها با نام‌هایی که مسیحیان آورده‌اند مطابقت ندارند.

حواریون مسئولیت ابلاغ بشارت عیسی را به دیگر اقوام بنی‌اسرائیل پذیرفتند و مسیح بودن عیسی و بر حق بودن وی را تصدیق کردند و پس از زنده شدنِ دوباره و عروج عیسی به آسمان، طبق دستور او به سوی اقوام بنی‌اسرائیل در دیگر نقاط عالم پراکنده شدند و به ابلاغ بشارت (انجیل) او پرداختند. بر اساس متن «انجیل» یهودا اسخریوطی، که از حواری‌ها به شمار می‌رفت، خائن بود و عیسی مسیح را به سربازان رومی تسلیم نمود و از گروهِ حواریون مردود و مستحق لعن ابدی شد. «متیاس» جای وی را گرفت.

سرگذشت حواریون[ویرایش]

بارتولومئو

باتولومئو را دستگیر کردند و در شامگاه فرار کرد اما دوباره اورا پیدا و دستگیر کردند و پوست او را از بدنش جدا کردن و به صلیب کشیدند.

یعقوب پسر حلفا

بر اساس نقل مورخ یهودی یوسفوس کمی قبل از سقوط اورشلیم توسط رومیان، در حدود سال‌های ۶۲ تا ۶۹ میلادی حنانیا که کاهن اعظم بود به همراه فریسیان و کاتبان از یعقوب خواستند تا در یکی از سالن‌های اجتماعات معبد نبوت مسیح را انکار کند، اما یعقوب نپذیرفت. او را در سن نود و شش سالگی از بالای برج معبد اورشلیم به پایین پرتاب کردند. آنان در حالی که او برای ایشان طلب بخشش می‌کرد با چوب بر سرش کوبیدند تا جان سپرد، سپس جسدش را با اره تکه تکه کردند. او به عبادت و زهد و تقوی در میان یهودیان شهره بود.[۱]

اندریاس

به دست رومیان به صلیب کشیده شد.

یهودا

بعد از لو دادن مسیح یهودا عذاب وجدان گرفت و نزد کاهنان یهود رفت و گفت سکه‌ها را به آن‌ها پس می‌دهد ولی مسیح را آزاد کنید.[۲]

یهودیان قبول نکردند و یهودا از عذاب وجدان خودش را حلق‌آویز کرد.

پطرس

به دست رومیان مصلوب شد.

یوحنا

به جزیره پاتموس تبعید شد و تا اخر عمر انجا ماند و امروز در سلوج ترکیه ارامگاهی برای او بنا کردند.[۳]

توما

برخی می‌گویند او به هند مسافرت کرد و در آنجا درگذشت و هم اکنون مقبره‌ای منسوب به او در آنجا وجود دارد.

یعقوب پسر زبدی

در سال ۴۴ میلادی به دستور هرود اگریبا نوه هرود بزرگ گردن زده شد.

فلیپ

به صلیب کشیده شد.

متی

تحت تعقیب بود و در حدود ۳۴ میلادی در حبشه درگذشت. [۴]

تادئوس

او به سرزمین ایران مهاجرت کرد در ارومیه درگذشت و قبری منسوب به او در قره کلیسا وجود دارد.

شمعون قانوی

برخی از مورخین مدعی هستند او در ارمنستان یا ایران فوت کرده و برخی دیگر معتقدند او در جزیره بریطانیا درگذشته است. [۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • اگور، کریستف (۱۹۴۵). مسیح. موریخ: هاروارد.
  • خلج، اهورا (۱۴۰۰). مسیحیت (مقاله). تهران: دارا.
  • سایمون، ارال (۱۹۸۳). بعد از مسیح. لندن: کمبریج.
  • المدهش، ابوالفرج‌بن الجوزی
  • کتاب مقدس

نگارخانه[ویرایش]