تجربهگرایی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
تجربهگرایی فلسفه بر مبنای تجربه است. تجربهگرایی با استفاده از حسیات در مقابل عقل گرایی میباشد.
تجربهگرایی در فلسفه علم بر مبنای آزمایش است. عقل گرایی گزاره( 2*2=4 )را یک قانون میداند و بدیهی.اما تجربه گرایی آن را با آزمایش اثبات میکند: 2 تا سبد داریم هر یک با 2 تا سیب... با شمردن حس بینایی به ما میگوید که 4 تا سیب داریم!
جان لاک و دیوید هیوم از فیلسوفان تجربهگرا هستند.ابوریحان بیرونی در آزمایش عدم سمی بودن الماس؛ تجربه گرایی را بعنوان روش اثبات بکار برد.این کار او را در ردیف اولین فیلسوفان تجربی قرار میدهد.
[ویرایش] منابع
- Hume, D. "An Enquiry Concerning Human Understanding", in Enquiries Concerning the Human Understanding and Concerning the Principles of Morals, 2nd edition, L.A. Selby-Bigge (ed.), Oxford University Press, Oxford, UK, 1902
- Rock, Irvin (1983), The Logic of Perception, MIT Press, Cambridge, MA
[ویرایش] پیوند به بیرون
