حقوق

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
CourtGavel.JPG

حقوق علم بررسی قواعد اجتماعی و سیر تحول این قواعد است. بررسی روابط بین دولت و شهروند (حقوق عمومی)، روابط بین اشخاص خصوصی با هم (حقوق خصوصی). حقوق بین‌الملل نیز به مسائل و روابط بین ملت‌ها، دولت‌ها، اشخاص و سازمانها در عرصه فراملی و بین‌دولی می‌پردازد.

حقوق را معمولاً به مجموعه قواعد و مقرراتی که نظم اجتماعی را تامین می‌کند تعریف کرده‌اند.[۱]

تقسیمات علم حقوق[ویرایش]

اصولاً دانش حقوق را از جهت رابطهٔ حقوقی و از لحاظ قلمرو اجرایی می‌توان به دو گروه جامع تقسیم‌بندی کرد.

از جهت رابطه[ویرایش]

علم حقوق را از لحاظ رابطه به دو دستهٔ خصوصی و عمومی تقسیم‌بندی می‌کنند. تا پیش از تدوین قانون ناپلئون بیشتر قوانین موجود در دنیا ناظر بر روابط خصوصی اشخاص بود، اما با اجرایی شدن قانون مذکور تمایز قاطعی میان حقوق عمومی و خصوصی ایجاد شد.

حقوق خصوصی[ویرایش]

حقوق خصوصی به مجموع فواعد حاکم بر روابط افراد است و از شعب آن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

حقوق عمومی[ویرایش]

حقوق عمومی اما قواعدی است که بر روابط دولت و مردم حکومت می‌کند و هم‌چنین سازمان‌های دولتی را نظم می‌بخشد.[۲] از مهم‌ترین شعب آن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

از جهت قلمرو اجرایی[ویرایش]

علم حقوق به لحاظ قلمرو اجرا به دو گروه حقوق داخلی و حقوق بین‌الملل (خارجی) تقسیم می‌شود.

حقوق داخلی[ویرایش]

حقوق بین‌الملل[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. نوربها، رضا. زمینهٔ حقوق جزای عمومی، چاپ سی و چهارم. تهران: نشر گنج دانش، ۱۳۹۱. ISBN 964-7618-42-5.
  2. کاتوزیان، ناصر. مقدمهٔ علم حقوق. انتشار، ۱۳۸۸. 
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ حقوق موجود است.