مردسالاری
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مردسالاری نامی است برای نظام و ساختاری که از راه نهادهای اجتماعی، سیاسی و اقتصادی ِ خود زنان را زیر سلطه دارد.[۱]
میزان قدرت مردان نسبت به زنان در جوامع مختلف، متفاوت است. با این حال در تمام این جوامع مردسالار، مردان سهم بیشتری از مزایای اجتماعی همچون قدرت، ثروت و احترام دارند.
تداوم قدرت نظام مردسالاری ناشی از دسترسی بیشتر مردان به مزایای ساختارهای قدرت در درون و بیرون از خانواده، و همچنین واسطهٔ تقسیم بودن این مزایای اجتماعی در جامعه است[۱].
گاه به جای واژه مردسالاری از واژه پدرسالاری استفاده میشود که کار درستی نیست، زیرا پدرسالاری تنها به برخی از جنبههای این نظام اقتدار مردانه و به گروه خاصی از مردان اشاره میکند[۱].
واژه مردسالاری در فمینیسم مفهوم مهمی است. هر یک از گرایشهای فمینیستی برای توصیف زیر سلطه بودن زنان به یکی از ویژگیهای مردسالاری اشاره میکنند. فمینیستهای سوسیالیست و فمینیستهای مارکسیست مردسالاری را بیشتر در جنبههای مادی و در رابطه با سرمایهداری بررسی میکنند و معتقدند شیوه تولید سرمایهداری به وسیله تقسیم کار جنسی ِ مردسالاری تقویت میشود و مناسبات طبقاتی سرمایهداری و تقسیم کار جنسی یکدیگر را تشدید میکنند. فمینیستهای رادیکال مردسالاری را با سلطه مردان یکی میدانند و معتقدند چون زنان از نظر جنسی کمارزشتر شمرده میشوند «طبقه مرد» بر «طبقه زن» حاکم است. فمینیسم روانکاوی که مفاهیم روانکاوی را بهکار میگیرد معتقد است شکلگیری جنسیت زنانه و مردانه و معیارهای کاذب ناشی از آن، عامل ایجاد نظام مردسالاری و حذف زنان از تاریخ است[۱].
[ویرایش] منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ پاملا آبوت و کلر والاس. «فرهنگ واژهها و اصطلاحات». جامعهشناسی زنان. ترجمهٔ منیژه نجمعراقی. چاپ چاپ چهارم، تهران: نشر نی، ۱۳۸۵، ISBN 964-312-588-2، ۳۲۴.
