آمایه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آمایه در روانشناسی به آمادگی برای پاسخ دادن به گونه‌ای خاص یا پاسخ انتخابی به محرک‌هایی خاص گفته می‌شود.

آمایه یادگیری[ویرایش]

(Learning set) عبارت است از این که انسان بتواند رفتاری را که در ارتباط با مجموعه‌ای از تکالیف قبلی آموخته است به تکالیف جدید به نحوی مؤثر منتقل کند. به طور کلی، کانون توجه و گرایش تعیین کننده ای که عملکرد آن به نحوی است که سیستم شناختی یا ادراکی آزمودنی برای محرک یا الگوی محرک ها آماده ساخته می شود.

آمایه مقدماتی[ویرایش]

(Preparatory set) حالت ایستادن یا وضعیتی که ارگانیسم را برای پاسخی خاص آماده می‌سازد. معمولاً در ارتباط با پاسخ‌های حرکتی به کار برده می‌شود.

آمایه ذهنی[ویرایش]

(Mental set) آمایه ذهنی که استحکامات نیز نامیده می‌شود راهبردی است که در گذشته مؤثر بوده‌است اما برای مسأله خاصی که باید در حال حاضر حل شود، مؤثر نیست.

آمایه حرکتی[ویرایش]

(Motor set) الف) آمایه حرکتی: آمادگی مقدماتی برای یک پاسخ حرکتی خاص. ب) آمایه خاص: الگوی واقعی قوام عضلانی همراه با این حالت آمادگی.

آمایه عینی[ویرایش]

(Objective set) آمادگی برای درک یک محرک به عنوان رویدادی فیزیکی در دنیای برونی؛ آمادگی بدون سوگیری های ذهنی و تفسیری.

آمایه پاسخ[ویرایش]

(Response set) آمادگی برای پاسخ دادن به یک محرک. مثلاً در آزمایش ساده زمان واکنش، آزمودنی در نوعی از آمادگی است که ابراز پاسخ هرچه سریع تر را به محض احساس محرک طلب می کند. به ندرت response attitude هم نامیده می شود.

آمایه محرک[ویرایش]

(Stimulus set) آمادگی برای احساس کردن یک محرک. معمولاً این اصطلاح زمانی به کار می رود که دو یا چند محرک وجود دارد و آزمودنی آماده پاسخ افتراقی به آن ها است. مثلاً، در آزمایش زمان واکنش انتخابی، آزمودنی در حالتی قرار دارد که باید یکی از دو پاسخ را بسته به وقوع یکی از دو محرک ابراز نماید. به ندرت stimulus attitude هم نامیده می شود.

منابع[ویرایش]