زندگی پس از مرگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زندگی پس از مرگ اعتقادی است که بیشتر انسانها از جمله مؤمنان به ادیان ابراهیمی به آن ایمان دارند.

محتویات

زندگی پس از مرگ [ویرایش]

اسلام [ویرایش]

نوشتار اصلی: معاد

معاد واژهٔ عربی ست، به معنای رستاخیز یا دوباره برخاستن (پس از مرگ). باور به رستاخیز (معاد) یکی از اصول دین اسلام است. معاد هم روحانی و هم جسمانی است. معاد یکی از اصول دین اسلام و یکی از مهم‌ترین آن‌هاست. به شکلی که در قرآن(کتاب مقدس اسلام) بعد از ایمان به خدا به چیزی به اندازهٔ معاد پرداخته نشده‌است. معاد در اسلام در دو بخش برزخ و آخرت بیان شده‌است. برزخ به دنیای میان دنیا و اخرت گفته می‌شود.طبق عقاید اسلام در این مرحله روح انسان به شکل کامل از بدن گرفته می‌شود. انسان در این مرحله کمی از جزای اعمال دنیایی اش را می‌بیند و این پدیده به شکل صورت واقعی اعمال است . زیرا در عقاید اسلام هر عملی که انسان مرتکب می‌شود در روح او حک می‌شود و باقی می‌ماند و این عمل حک شده در برزخ به شکل شخصی بر وی وارد می‌شود و می‌تواند اعمال خود را مشاهده کند.

دین بهائی [ویرایش]

در بهائیت گفته می شود که روح هر گز نمی‌میرد و بهاءالله در توضیح اینکه چه اتفاقی پس از آن برای روح می افتد می گوید که دنیای دیگر با این دنیا متفاوت است همانطور که این دنیا برای کودکی که در رحم مادر است متفاوت است.[۱]

تناسخ [ویرایش]

نوشتار اصلی: تناسخ


پانویس [ویرایش]

  1. Steven L Jeffers, Harold Ivan Smith, John D. Morgan. Finding a Sacred Oasis in Grief: A Resource Manual for Pastoral Care Givers. Radcliffe Publishing، 2007. 105. شابک ‎۱۸۴۶۱۹۱۸۱۵.