انتقال فناوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

انتقال فناوری که انتقال از فناوری (TOT) نیز نامیده می‌شود در واقع روند انتقال مهارت‌ها، دانش، فناوری، روش‌های تولید، نمونه‌های تولید میان دولت و دانشگاه‌ها و موسسات دیگر جهت اطمینان از پیشرفت‌های علمی و فنی می‌باشد که در بین طیف وسیعی از کاربرانی که می‌توانند در توسعه و بهره‌برداری هر چه بیشتر محصولات جدید، فرایندها، برنامه‌ها ی کاربردی، مواد و خدمات مختلف گام بردارند به انجام می‌رسد.

انتقال تکنولوژی[ویرایش]

تکنولوژی انتقال که انتقال تکنولوژی نیز نامیده میشود (TOT)، روندی از انتقال مهارت ها، دانش، تکنولوژی ها، روش های تولید، نمونه های تولید و تسهیلات در میان دولت ها و دانشگاه ها و دیگر سازمان ها است تا اطمینان حاصل کنند که پیشرفت های تکنولوژی و علمی، برای استفاده ی رنج وسیعی از کاربرانی که می توانند در آینده باعث توسعه بیشتر شوند و تکنولوژی را وارد تولیدات جدید، روند ها، کاربرد ها، مواد یا خدمات کنند، قابل دسترسی هستند یا نه.

این امر شدیداً با انتقال دانش در ارتباط هست. انتقال افقی (هم سطح) حرکت تکنولوژی ها از یک ناحیه به ناحیه ای دیگر است.در انتقال تکنولوژی حاضر (TOT) در ابتدا و بصورت اولیه افقی (هم سطح) است.انتقال عمودی زمانی اتفاق می افتد که تکنولوژی ها از مرکز تحقیق بکار رفته وارد سازمان های توسعه و تحقیقی دیگری می شوند.

دلال های تکنولوژی افرادی هستند که در می یابند چگونه دنیای در حال ظهور را هدایت کرده و مفاهیم یا روند های علمی را در سازمان ها یا شرایط جدید بکار گرفت. اصطلاح رایجی که تقریباً بصورت هم معنا در این باره مورد استفاده قرار میگیرد، اصطلاح " ارزشمندی تکنولوژی " است. در حالیکه از لحاظ مفهومی برای سال های زیادی از واژه کار (عمل) استفاده میشود، (در زمان های باستان Archimedes برای بکار بردن علم در مسایل علمی را میتوان ذکر کرد)، میزان تحقیق امروزه اگه با شکست های بالا در Xexox PARC و جایی دیگر ترکیب شده است، باعث تمرکز بر خود این روند شده است.

روند انتقال[ویرایش]

بسیاری از شرکت ها، دانشگاه ها و سازمان های دولتی در حال حاضر سازمان انتقال تکنولوژی ( TTO که تحت عنوان Tech Transfer یا TechXfer نیز شناخته میشوند) دارند متعهد به تشخیص تحقیقی هستند که استراتژی ها و سود های تجاری را برای چگونگی استخراج آن دارند . برای مثال، یک نتیجه تحقیق میتواند سود تجاری و علمی داشته باشد اما حق های انحصاری بطور طبیعی تنها برای روند های عملی مسئله هستند و لزوماً محققین باید با یک روند عملی علمی مطابق شوند. برای مثال، ملاحظه ی دیگر، ارزش تجاری است، در حالیکه راه های زیادی برای حل شکاف هسته ای وجود دارد، ارزش های دیگر تجاری مواردی هستند که انرژی بیشتری را نسبت به آنچه که نیاز دارند، ایجاد میکنند.

روند ایجاد تحقیق تجاری بسیار متفاوت است .این امر می تواند شامل گواهی توافقات یا تنظیم اقدامات و همکاری های مشترک برای سهیم شدن در هر دو خطرات و پاداش های مربوط به ورود تکنولوژی های جدید به بازار باشند. دیگر ابزار ها و دستگاه های هماهنگ، مثل ابزار های جانبی ، نیز در جایی مورد استفاده قرار میگیرند که سازمان میزبان، تمایل منابع یا مهارت های لازم را برای توسعه تکنولوژی جدید نداشته باشد.

اغلب این روش ها با زیاد شدن سرمایه گذاری پر مخاطره (VC) در ارتباط هستند، البته به عنوان ابزار مالی توسعه ی روند (روند توسعه)، یعنی اقدامی که در ایالات متحده رایج تر از اتحادیه اروپاست و روش محافظه کارانه تری در امور مالی vc دارد. شرکت های که بر اثر جانبی تحقق میکنند، ابزار معروف تجاری کردن (پول ساز کردن)در کانادا هستند، یعنی تا آنجا که نرخ پروانه تحقیق دانشگاه کانادایی، زیر نرخ پروانه در آمریکا باقی‌مانده است.

سازمان های انتقال تکنولوژی می توانند از طرف سازمان ها ی تحقیقی، دولت ها و حتی سازمان های چند ملیتی بزرگ کار کنند. در نتیجه ی پیچیدگی اصلی روند انتقال تکنولوژی، سازمان های انتقال تکنولوژی اغلب چند رشته ای هستند، از جمله اقتصاد دان ها، مهندسین، وکلا، بازاریاب ها و دانشمندان. دینامیک های روند انتقال تکنولوژی، به خودی خود مورد توجه هستند و ژورنال ها و جوامع متعهد زیادی وجود دارند.

افزایش قابل توجهی در انتقال تکنولوژی وجود دارد که در حوزه خودشان از 1980 صورت گرفته است، و در بخش وسیعی توسط قانون Bayh - Dole و قانون تساوی و برابری کشورهای دیگر مطرح می شود و محرک های اضافی برای ایجاد تحقیق فراهم می آورند.

انتقال تکنولوژی روندی است که در ان تکنولوژی یا دانش توسعه یافته در یک مکان یا به یک منظور خاص , در مکانی دیگر یا برای چندین هدف دیگر مورد استفاده قرار گرفته و بکار گرفته می شود. اصطلاح انتقال تکنولوژی از لحاظ تاریخی با فعالیتهای فدرال در ارتباط است , باوجود این, این روند به دولت محدود نمی‌شود. رایج ترین شکل انتقال تکنولوژی میان آزمایشگاههای فدرال و سازمانهای غیر فدرال همچون صنعت خصوصی , آکادمی و دولتهای محلی و ایالتی.

کنسرسیوم آزمایشگاه فدرال برای انتقال تکنولوژی (FLC) – که بصورت رسمی توسط کنگره به منظور تسهیل انتقال تکنولوژی در ایالات متحده صاحب امتیاز شد – تعریف زیر را گسترش داده که فعالیتهای انتقال تکنولوژی در رنج وسیعی از آژانس های فدرال و آزمایشگاهها و مراکز تحقیقی و توسعه ای آنها را تطبیق داده و اصلاح می کند. انتقال تکنولوژی روندی است که در آن دانش , امکانات یا قابلیتهای موجود توسعه یافته تحت نظارت یافته های توسعه و تحقیق فدرال (R&D) , برای برطرف کردن نیازهای خصوصی و عمومی مورد استفاده قرار می گیرند.

انتقال تکنولوژی همچنین می تواند میان آژانس های فدرال نیز اتفاق افتد , اگر چه تأکید اولیه بر انتقالها به انواع سازمانهای غیر فدرال است, اما نه لزومإ از تسهیلات فدرال به طرف دیگر . فرصتهایی برای تکنولوژی وجود دارد که از سازمان ها به دولتهای فدرال انتقال یابند تا از اقدامات آزمایشگاهی سود ببرند. انتقال تکنولوژی می تواند به عنوان کشش بازار یا فشار تکنولوژی شرح داده شود. انتقال تکنولوژی به عنوان نتیجه ی کشش بازار اتفاق می افتد البته در زمانی که نیاز یا مسئله ای از شرکت باعث می شود شرکت بدنبال تکنولوژی فدرال بروند. فشار تکنولوژی زمانی اتفاق می افتد که اختراعات یا ابتکارها برای ایجاد بازارهای جدید یا نیازهای مصرف کننده ها مورد استفاده قرار می گیرند. هدف کلی بدست آوردن R&D پیشرفته خارج از محیط بازار برای تجارت است. باوجود این این فرصت برای دولت وجود دارد که تکنولوژی توسعه یافته را بوسیله صنعت وارد حوزه R&D فدرال کند تا بتواند تحقیقات بیشتر , توسعه و تجارت را برای سود رسانی به همه ی شرکای اصلی در دسترس قرار دهد.

شکل های مختلف انتقال تکنولوژی[ویرایش]

شکل های مختلف انتقال تکنولوژی می توانند بسته به منبع ( مثلاً آژانس / آزمایشگاه) , کاربر( مثلاً صنعت) و خط اتصال ( مکانیسم) , ساده یا پیچیده باشند که دو مورد را بهم وصل می کنند و تکنولوژی را از یک سازمان به سازمانی دیگر انتقال می دهند. نمونه هایی از این روندها عبارتند از :

  • تکنولوژی توسعه یافته برای کاربردهای غیر دولتی
  • کاربردهای ثانویه تکنولوژی پیشرفته مخصوصأ برای کاربردهای دولتی
  • انتقال تکنولوژی اقدامی میان سازمانهای دولتی
  • همکاری و کمک حرفه ای
  • همکاری R&D میان ماهیتهای غیر دولتی و دولتی
  • انتقال تجاری تکنولوژی برای استفاده در کاربردهای دولتی

نمونه هایی از شکل های انتقال تکنولوژی عبارتند از[ویرایش]

  • انتقال تجاری – انتقال دانش یا تککنولوزی از دولیت به سازمانهای تجاری برای تکنولوژی های جدید/ بهتر اصلی
  • منابع صادراتی – توافقات مشترک یا خدمات داوطلبانه که تخصص را به سازمانهای بیرونی انتقال می دهد
  • منابع وارداتی – اقدام مشترک که تکنولوژی خارجی را به آزمایشگاه / آژانس می آورد تا اقدامات آن را افزایش دهد.
  • استفاده دو طرفه – توسعه تکنولوژی هایی که کاربردهای دوطرفه یا دولتی / تجاری دارند.
  • انتشار علمی – سهم چند سویه ی دولیت , صنعت و کاربردهای آکادمیک ( یعنی مقاله های کنفرانسی , مقاله های مطالعاتی و غیره)

هدف طولانی مدت انتقال تکنولوژی , حفظ رشد اقتصادی در آینده ی قابل پیش بینی از طریق توسعه و تجاری سازی تکنولوژی های جدید است. در اقتصاد جهانی دارایی یک ملت مستقیمأ تحت تأثیر رابطه ی آن با دیگر ملتها است. با وجود دانش و تجربه آمریکا در باره مهندسین و دانشمندانش , آمریکا در رقابت با محیط بازار جهانی است. برنامه های انتقال تکنولوژی فدرال با بیشتر R&D و تجربه یافت شده در هر دو سازمانهای دولتی و غیر دولتی مرتبط است. UTRS بدلیل اصل و شروعش با انتقال تکنولوژی در ارتباط است . تیم انتقال تکنولوژی ما حمایت از مشتری را در دولت, صنعت و آکادمی فراهم می آورد. تخصص ما باعث می شود مصرف کنندگان ما مزیت سودهای اقتصادی و تکنولوژیکی انتقال تکنولوژی را ایجاد کنند

مزیت سودهای اقتصادی و تکنولوژیکی انتقال تکنولوژی[ویرایش]

  • قدرت نفوذ دلارهای بودجه R&D
  • به حداکثر رساندن سرمایه در هزینه های R&D
  • دستیابی به هنر ایالتی یا تخصص خاص , تکنولوژی , منابع و تسهیلات
  • تجارت سریع محصولات یا روندهای جدید
  • قابلیت تولید زیاد, رقابتی بودن و موثر بودن هزینه
  • فرصتهای خاص , اعطای مجوز و ثبت اختراع

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Technology transfer»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۶ بهمن ۱۳۹۲).

پانویس[ویرایش]