حلقه وین
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
حلقه وین (به انگلیسی: Vienna Circle) نامی بود که گروهی از فیلسوفان، دانشمندان و ریاضیدانانی که در دهههای دوم و سوم قرن بیستم در وین جلساتی را با هدایت موریس شلیک برای بحثهای فلسفی برگزار میکردند، بر خود نهاده بودند. حلقه وین و نگرش فلسفی آن را که پوزیتیویسم منطقی یا تجربه گرایی منطقی خوانده میشود، اغلب با شعار رسمی آنها که همان اصل تحقیق پذیری است، میشناسند.
[ویرایش] تاریخچه
در سال ۱۹۰۷، جمعی از دانشجوهای پرشور، هر پنجشنبه شب در کافهای قدیمی در شهر وین گردهم میآمدند تا دربارهٔ علم و فلسفه بحث کنند، آنها به شدت تحت تأثیر ارنست ماخ بودند.
از جمله مهمترین این افراد میتوان به اتو نویرات، هربرت فایگل، فردریش وایزمن، رودلف کارنپ و بعدها کارل همپل و آیر اشاره کرد.
