حلقه وین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حلقه وین (به انگلیسی: Vienna Circle)‏ نامی بود که گروهی از فیلسوفان، دانشمندان و ریاضیدانانی که در دهه‌های دوم و سوم قرن بیستم در وین جلساتی را با هدایت موریس شلیک برای بحث‌های فلسفی برگزار می‌کردند، بر خود نهاده بودند. حلقه وین و نگرش فلسفی آن که پوزیتیویسم منطقی خوانده می‌شود و نوعی از تجربه گرایی است، اغلب با شعار رسمی آنها که همان اصل تحقیق پذیری است، می‌شناسند.

تاریخچه [ویرایش]

در سال ۱۹۰۷، جمعی از دانشجوهای پرشور، هر پنجشنبه شب در کافه‌ای قدیمی در شهر وین گردهم می‌آمدند تا دربارهٔ علم و فلسفه بحث کنند، آنها به شدت تحت تأثیر ارنست ماخ بودند.

از جمله مهم‌ترین این افراد می‌توان به اتو نویرات، هربرت فایگل، فردریش وایزمن، رودلف کارنپ و بعدها کارل همپل و آیر اشاره کرد.