شورای اروپا

شورای اروپا یک سازمان جدا از اتحادیه اروپا است.

شورای اروپا (به انگلیسی: Council of Europe)‏ کهن‌ترین سازمان برای یکپارچه‌سازی اروپاست که در سال ۱۳۲۸ خورشیدی (۱۹۴۹) دایر گشت. پایهٔ این سازمان بر گسترش مردم‌سالاری، حقوق بشر، زمامداری قانون و بهره‌برداری از همکاری‌های فرهنگی استوار است. ۴۸ کشور با ۸۰۰ میلیون باشنده در این شورا هستند.

نهادهای قانونی آن عبارتند از جرگهٔ وزیران شکل گرفته از وزیر خارجه از هر کشور، مجمع پارلمانی از پارلمان متشکل از مجلس از هر کشور، و دبیر کل که رهبر دبیرخانه شورای اروپا است.

پایگاه این شورا در استراسبورگ فرانسه است و فرانسوی و انگلیسی زبان‌های رسمی آن هستند. جرگهٔ وزیران، مجمع پارلمانی و کنگره آلمانی، ایتالیایی و روسی را نیز بکار می‌برند.

پیشینه [ویرایش]

جلسه شورا در سال ۱۹۶۷ در استرسبورگ

پس از جنگ جهانی دوم که اروپا با ویرانی‌های گسترده روبرو شده بود، اندیشهٔ بازسازی و آشتی بین مردم کشورهای گوناگون اروپایی پایه‌ریز این شورا شد.

یکی از نخستین پیشنهادهای یکپارچه‌سازی اروپا بوسیلهٔ پال تلکی نخست وزیر مجارستان پس از آنکه کشورش دو سوم خاک خود را در جریان پیمان تریانون پس از جنگ جهانی نخست از دست داد، پیشنهاد شد.

چرچیل در سال ۱۳۲۵ (برابر ۱۹۴۶) در سخنرانی خود در دانشگاه زوریخ سوییس از ایالات متحده اروپا نام برد. دو سال پس از آن ساختار شورا در لاهه هلند به بحث گذاشته شد.

در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۲۸ (برابر ۵ می ۱۹۴۹) شورا با پیمان لندن به بهره‌برداری رسید. در این روز اساسنامهٔ شورا با دستینهٔ (امضای) ده کشور ایتالیا، بریتانیا، بلژیک، هلند، دانمارک، فرانسه، ایرلند، لوکزامبورگ، نروژ، سوئد به تصویب رسید. هم‌اکنون همهٔ کشورهای اروپایی بجز بلاروس و قزاقستان و واتیکان در این شورا هستند.(تا سال ۲۰۱۲ میلادی ۴۷ کشور)

هدف‌ها و دستاوردها [ویرایش]

مادهٔ یک اساسنامه این شورا می‌گوید: «درهای این شورا بر روی کشورهایی که به دنبال گسترش مردم‌سالاری، حقوق بشر، زمامداری قانون و بهره‌برداری از همکاری‌های فرهنگی هستند، باز است».^[۱]

این شورا با تصویب پیمان‌ها و کنوانسیون‌های گوناگون، دستاوردهای زیادی را در راه رسیدن به اهداف خود داشته‌است.

برخی از دستاوردهای شورا:

گسترش زمامداری قانون با تصویب حدود ۲۰۰ پیمان مانند کنوانسیون جرایم اینترنتی، کنوانسیون پیشگیری از تروریسم، کنوانسیون‌های ضد بزهکاری و کنوانسیون حقوق بشر.
کمسیون بهرهوری عدالت (CEPEJ)
حفاظت از حقوق بشر بویژه از راه کنوانسیون اروپایی حقوق بشر و کمیته اروپایی پیگیری شکنجه.
کنوانسیون اقدام ضد قاچاق انسان
کنوانسیون حفاظت از کودکان در برابر آزار جنسی

بنیادها و مجمع‌ها [ویرایش]

دبیر کل که برای یک دورهٔ پنج ساله بوسیلهٔ مجمع پارلمانی انتخاب می‌شود.
جرگهٔ وزیران که وزیران خارجهٔ ۴۷ کشور شورا هستند.
مجمع پارلمانی که شامل نمایندگان پارلمان کشورهاست.
کنگرهٔ شورا که در سال ۱۹۹۴ ساخته شد و شامل نمایندگان سیاسی محلی از کشورهای شوراست.
دادگاه حقوق بشر اروپا که شامل قاضی‌هایی از کشورهای شورا است.
کمسیون حقوق بشر که توسط مجمع پارلمانی ایجاد شده‌است.

شمار زیادی از سازمان‌های مستقل و نیمه مستقل نیز با این شورا همکاری دارند.

هلال پارلمان

نمادها [ویرایش]

نماد این شورا همان پرچم اتحادیه اروپاست که ۱۲ ستاره زرد رنگ را در زمینهٔ آبی دارد.

کشورها [ویرایش]

کشورهای پایه‌گذار عضوهای پسین

Flag	State	Date joined
	بلژیک	پایه‌گذار
	دانمارک	پایه‌گذار
	فرانسه	پایه‌گذار
	ایرلند	پایه‌گذار
	ایتالیا	پایه‌گذار
	لوگزامبورگ	پایه‌گذار
	هلند	پایه‌گذار
	نروژ	پایه‌گذار
	سوئد	پایه‌گذار
	بریتانیا	پایه‌گذار
	یونان	۹ August ۱۹۴۹
	ترکیه	۹ August ۱۹۴۹
	ایسلند	۷ March ۱۹۵۰
	آلمان	۱۳ July ۱۹۵۰
	اتریش	۱۶ April ۱۹۵۶
	قبرس	۲۴ May ۱۹۶۱
	سوییس	۶ May ۱۹۶۳
	مالت	۲۹ April ۱۹۶۵
	پرتغال	۲۲ September ۱۹۷۶
	اسپانیا	۲۴ November ۱۹۷۷
	لیختن‌اشتاین	۲۳ November ۱۹۷۸
	سن مارینو	۱۶ November ۱۹۸۸
	فنلاند	۵ May ۱۹۸۹
	مجارستان	۶ November ۱۹۹۰
	لهستان	۲۶ November ۱۹۹۱
	بلغارستان	۷ May ۱۹۹۲
	استونی	۱۴ May ۱۹۹۳
	لیتوانی	۱۴ May ۱۹۹۳
	اسلونی	۱۴ May ۱۹۹۳
	جمهوری چک	۳۰ June ۱۹۹۳
	اسلواکی	۳۰ June ۱۹۹۳
	رومانی	۷ October ۱۹۹۳
	آندورا	۱۰ November ۱۹۹۴
	لاتویا	۱۰ February ۱۹۹۵
	آلبانی	۱۳ July ۱۹۹۵
	مولداوی	۱۳ July ۱۹۹۵
	مقدونیه	۹ November ۱۹۹۵
	اوکراین	۹ November ۱۹۹۵
	روسیه	۲۸ February ۱۹۹۶
	کرواسی	۶ November ۱۹۹۶
	گرجستان	۲۷ April ۱۹۹۹
	ارمنستان	۲۵ January ۲۰۰۱
	آذربایجان	۲۵ January ۲۰۰۱
	بوسنی و هرزگوین	۲۴ April ۲۰۰۲
	صربستان	۳ April ۲۰۰۳
	موناکو	۵ October ۲۰۰۴
	مونته‌نگرو	۱۱ May ۲۰۰۷