سول آرون کریپکی (به انگلیسی: Saul Aaron Kripke)، فیلسوف و منطقدانِ آمریکایی و متولدِ ۱۳ نوامبرِ ۱۹۴۰ میباشد. از سالِ ۱۹۶۰ که نخستین مقالههایاش را منتشر کرد تا به امروز، تاثیرِ بسیار ژرفی در منطقِ ریاضی، فلسفهی زبان، فلسفه ریاضی، متافیزیک، معرفتشناسی و نظریهی مجموعهها داشتهاست. بخشِ عمدهای از اثرهایِ او، یا هیچگاه منتشر نشدهاند، یا به صورتِ نوارهایِ سخنرانی و نسخههایِ دستنویس، به صورتِ خصوصی و محدود منتشر شدهاند. کریپکی در سالِ ۲۰۰۱، برندهی جایزهی شوک پرایز در فلسفه و منطق شد و در نظرسنجیای که به تازگی بینِ فیلسوفان انجام شدهاست، به عنوانِ یکی از ۱۰ فیلسوفِ برتر دو سدهی گذشته انتخاب شدهاست.[۱]
کریپکی زمانی که هنوز نوجوان بود، کمکهایِ تاثیرگذار و در عینِ حال ابتکاریای در منطق و به خصوص منطقِ موجهات، داشت. در حالیکه برایِ یک فیلسوفِ حرفهای، بسیار غیرعادی به نظر میرسد، تنها مدرکِ او، مدرکِ کارشناسیِ ریاضی از دانشگاهِ هاروارد است. کارهایِ تاثیر عمیقی بر فلسفهی تحلیلی داشتهاست و یکی از مهمترینِ آنها، ارائهی معناشناسیای برایِ منطقِ موجهات است که این معناشناسی، شاملِ معرفیِ جهانهایِ ممکن، در چارچوبِ سیستمی است که اکنون با نامِ معناشناسی کریپکی شناخته میشود. یکی دیگر از سهمهایِ مهمِ او، استدلالی بود که نشان میداد، ضرورت، یک مفهومِ 'متافیزیکی' است و بنابراین باید آن را، از مفهومِ 'معرفتشناختیِ' پیشینی جدا کرد و بنابراین، میتوان حقیقتهایِ 'ضروری پسینی' داشت، مثلاً گزارهی "آب، همان H۲O است. او همچنین، تفسیرِ معروفی از نوشتههایِ ویتگنشتاین ارائه میدهد که به کریپکنشتاین معروف است. معروفترین اثرِ او نامگذاری و ضرورت نام دارد.[۲]
