فلسفه هلنیستی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

فلسفه یونانی‌مآبی یا فلسفه یونانی‌گری و یا فلسفه هلنیستی، دوره‌ای از فلسفه غرب می‌باشد که در تمدن هلنی، پس از ارسطو توسعه یافت و با آغاز دوره نوافلاطونی پایان یافت.

مکتب‌های فکری دوره‌ی هلنیستی[ویرایش]

مکتب فیثاغوری[ویرایش]

نوشتار اصلی: مکتب فیثاغوری

سوفسطائی‌گری[ویرایش]

نوشتار اصلی: سوفسطائی‌گری

مکتب کلبیون (Cynicism)[ویرایش]

نوشتار اصلی: مکتب کلبیون

مکتب کورنایی[ویرایش]

نوشتار اصلی: مکتب کورنایی

مکتب کورنایی یا سیرنایسیسم یا مکتب قورنائیان (Cyrenaicism) یک مکتب فلسفی فرا-لذتگرایی بود که در قرن چهارم پیش از میلاد توسط آریستیپوس (Aristippus of Cyrene) بنیانگذاری شد. پیروان این مکتب معتقد بودند که لذت عالیترین خوبی‌ها است، به خصوص لذت بردن بی‌درنگ. این مکتب طی یک قرن جای خود را به آموزه اپیکوری داد.

افلاطون‌گرایی[ویرایش]

نوشتار اصلی: فلسفه افلاطون

مکتب مشائی[ویرایش]

نوشتار اصلی: فلسفه مشاء

مکتب پیرهونی[ویرایش]

نوشتار اصلی: مکتب پیرهونی

مکتب پورُونی یا پیرهونی یا پیرنی یا فیرونی یکی از مکاتب شک‌گرایی است که با پورُن الیسی یا پیرهون یا پورو «Pyrrho of Elis» در قرن سوم پیش از میلاد آغاز می‌شود و توسط انزیدموس (Aenesidemus of Crete) در قرن اول پیش از میلاد توسعه میابد. این مکتب با هدف دستیابی به آرامش (ataraxia) یا ذهن آسوده، از شک‌گرایی فلسفی درباره جهان دفاع می‌کند و مدعی می‌شود که درستی هیچ چیزی نمی‌تواند اثبات شود پس ما باید قضاوت کردن را معلق نماییم.

فلسقه اپیکوری[ویرایش]

نوشتار اصلی: اپیکور

رواقی‌گری[ویرایش]

نوشتار اصلی: رواقی‌گری

مکتب التقاطی[ویرایش]

نوشتار اصلی: مکتب التقاطی

یهودیت هلنیستی[ویرایش]

نوشتار اصلی: یهودیت هلنیستی

فلسفه یهودی-یونانی یا یهودیت هلنیستی تلاشی بود برای ایجاد سنت دینی یهودی در فرهنگ و زبان هلنیستی. نماینده اصلی این مکتب فکری فیلون اسکندرانی می‌باشد.

مکتب نوفیثاغورسی[ویرایش]

نوشتار اصلی: مکتب نوفیثاغورسی

مکتب نوفیثاغورسی یک مکتب احیای آموزه‌های فیثاغوری بود که در قرن‌های اول و دوم میلادی برجسته شده بود. این مکتب تلاشی بود برای معرفی یک عنصر مذهبی به فلسفه یونان، پرستیدن خدا با یک زندگی زاهدانه و نادیده گرفتن لذات جسمانی و تمام انگیزه‌های مبنی بر لذات جسمانی، برای پاک کردن روح.

مسیحیت هلنیستی[ویرایش]

نوشتار اصلی: مسیحیت هلنیستی

فلسفه مسیحی-یونانی یا مسیحیت هلنیستی تلاشی بود برای تطبیق دادن مسحیت با فلسفه یونانی که در اواخر قرن دوم میلادی آغاز شد. افرادی همانند کلمنت اسکندریه به دنبال ارائه مسیحیت با یک چارچوب فلسفی بودند که در این راه از فلسفه افلاطونی و مکتب نوظهور نوافلاطونی کمک گرفتند.

فلسفه نوافلاطونی[ویرایش]

نوشتار اصلی: فلسفه نوافلاطونی

منابع[ویرایش]