هیچ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

هیچ مفهومی است که نهستی هر چیزی را به کلی شرح می‌دهد. هیچ معمولاً همراه اسم و با فعل منفی برای سلب ویژگی یا حکمی از کلیه اعضای یک مجموعه یا جنس به‌کار می‌رود. هیچ همچنین به معنی نیست و نابود و نیز فاقد ارزش و اعتبار است.[۱]

در ادبیات فارسی، اصطلاحات گوناگونی با ترکیب دیگر واژه‌ها با هیچ ساخته می‌شوند:

  • هیچ در هیچ: پوج و بیهوده
  • به هیچ نشمردن (به هیچ گرفتن): نادیده گرفتن
  • هیچ و پوچ: هر چیز بی‌ارزش و بیهوده
  • به هیچ وجه (هیچ جور، هیچ رقم): مطلقا، اصلا
  • هیچ کاره: فاقد کار و مسئولیت
  • هیچ کس: با فعل منفی، سلب حکم درباره همه اشخاص می‌کند، کسی، شخصی
  • هیچ گاه: نفی حکم از همه زمان‌ها[۱]

هیچ در هنر و فلسفه[ویرایش]

هیچ در هنر، همیشه به معنای نیستی، تباهی و پوچی نیست، بلکه گاهی نمادی از عطش و تمنا به شمار می‌رود. پرویز تناولی مجسمه‌ساز مشهور ایرانی، آثار متعددی را با به‌کارگیری شکل فارسی واژه «هیچ» خلق کرده‌است.[۲] در فلسفه مکتب هیچ‌انگاری مبتنی بر نفی اعتقادات، ارزش‌های اخلاقی و شئون و نظامات اجتماعی است.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ انوری، حسن. فرهنگ فشرده سخن. چاپ سوم. تهران: سخن، ۱۳۸۵. 
  2. «فرهاد و صنعان و ديگر «هيچ»»(فارسی)‎. روزنامه دنياي اقتصاد، ۳ مرداد ۱۳۸۷.