هیچ
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
برای دیگر کاربردها، هیچ (ابهامزدایی) را ببینید.
هیچ مفهومی است که نهستی هر چیزی را به کلی شرح میدهد. هیچ معمولاً همراه اسم و با فعل منفی برای سلب ویژگی یا حکمی از کلیه اعضای یک مجموعه یا جنس بهکار میرود. هیچ همچنین به معنی نیست و نابود و نیز فاقد ارزش و اعتبار است.[۱]
در ادبیات فارسی، اصطلاحات گوناگونی با ترکیب دیگر واژهها با هیچ ساخته میشوند:
- هیچ در هیچ: پوج و بیهوده
- به هیچ نشمردن (به هیچ گرفتن): نادیده گرفتن
- هیچ و پوچ: هر چیز بیارزش و بیهوده
- به هیچ وجه (هیچ جور، هیچ رقم): مطلقا، اصلا
- هیچ کاره: فاقد کار و مسئولیت
- هیچ کس: با فعل منفی، سلب حکم درباره همه اشخاص میکند، کسی، شخصی
- هیچ گاه: نفی حکم از همه زمانها[۱]
هیچ در هنر و فلسفه [ویرایش]
هیچ در هنر، همیشه به معنای نیستی، تباهی و پوچی نیست، بلکه گاهی نمادی از عطش و تمنا به شمار میرود. پرویز تناولی مجسمهساز مشهور ایرانی، آثار متعددی را با بهکارگیری شکل فارسی واژه «هیچ» خلق کردهاست.[۲] در فلسفه مکتب هیچانگاری مبتنی بر نفی اعتقادات، ارزشهای اخلاقی و شئون و نظامات اجتماعی است.
منابع [ویرایش]
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ انوری، حسن. فرهنگ فشرده سخن. چاپ سوم. تهران: سخن، ۱۳۸۵.
- ↑ «فرهاد و صنعان و ديگر «هيچ»» (فارسی). روزنامه دنياي اقتصاد، ۳ مرداد ۱۳۸۷.