محافظهکاری
| ایدئولوژیهای
سیاسی-اجتماعی |
|---|
| آنارشیسم |
| دموکراسی مسیحی |
| مردمسالاری |
| دینسالاری |
| دیکتاتوری |
| فاشیسم |
| فنسالاری |
| فمینیسم |
| مارکسیسم |
| مارکسیسم لنینیسم |
| کمونیسم |
| جماعتگرایی |
| محافظهکاری |
| محیطگرایی |
| اسلامگرایی |
| لیبرالیسم |
| آزادیخواهی |
| ملیگرایی |
| نازیسم |
| فردگرایی سوسیال |
| لیبرالیسم سوسیال |
| سوسیالدموکراسی |
| سوسیالیسم |
| صهیونیسم |
| فدرالیسم |
| پادشاهی |
| رادیکالیسم |
محافظهکاری یک واژهٔ کلی برای جهانبینیهای سیاسی، اجتماعی و مذهبی است که هدف اصلی آن نگهداری جامعه و ارزشهای موجود است.
برابر مفهوم محافظهکاری در زبانهای اروپایی conservatism است که از واژهٔ لاتین conservare گرفته شده و معنای آن حفظ و نگهداری است.
این مسلک به صورت عمدهای در تضاد با مسلکهای رادیکال تعریف میگردد.
محتویات |
ویژگیها[ویرایش]
بنابر موجودیت اندیشههای محافظه کاری لیبرال (آزاد منش)، ملی لیبرال ومسیحی لیبرال ارایهٔ دقیق تعریف محافظهکاری دشوار است. اکثراً محافظهکاری دارای دو گرایش عمده است: محافظهکاری در برابر ارزشها، محافظهکاری در برابر ساختارها. محافظهکاری بیشتر متکی بر آداب و رسوم، مذهب و اقتدار است. از اینرو در ایالات متحدهٔ آمریکا و کشورهای دیگر واژهٔ محافظهکاری نو رایج شده است. در اروپای کنونی نیز گرایش به سمت برگشت به «ارزشهای کهنه» مانند کوشش و تلاش، اطاعت و میهنپرستی در مباحثات اجتماعی و در زمینههای فرهنگ و سیاست دیده میشود. در آلمان در دورهٔ جمهوری وایمار (دورهای در تاریخ آلمان) تعدادی از روشنفکران، اندیشههای محافظهکاری ملی و نازیسم را باهم پیوند داده و آنها را هماهنگ ساختند و این را «انقلاب در محافظهکاری» میپنداشتند.
تفاوتها از دیدگاه مذهبی[ویرایش]
محافظهکاری مذهبی از نگاه دورهها واشکال مذهب متفاوتاند. مثلاً فرامونتاریزم شکلی از محافظه کاری کلیسای کاتولیک در سدهٔ ۱۹ است.
تفاوتهای ملی[ویرایش]
محافظهکاری شیوهٔ سیاسی دارای بنیاد فلسفی معینی نیست بلکه در دورههای معین تاریخ گوناگون بوده است. محافظهکاری سدهٔ ۱۹ دارای اندیشههای متفاوت از محافظهکاری سدهٔ ۲۱ بود. محافظهکاری در آمریکا از ارزشهایی نمایندگی میکند که آن را با محافظه کاری اروپا متفاوت میسازد.
اندیشهپردازان[ویرایش]
اندیشههای افلاطون در مورد دولت تا کنون پایهٔ تئوریهای محافظهکار را میسازد. نمایندگان محافظهکار معاصر: فرانس شاتوبریان که گردانندهٔ نشریهٔ لوکونسرواتور (Le Conservateur) بود. ادموند بورک انگلیسی، کارل اشمیت و نمایندگان انقلاب محافظهکاران در جمهوری وایمار (آلمان)
منبع[ویرایش]
کتابشناسی[ویرایش]
- بشیریه، حسین(۱۳۷۸)؛ تاریخ اندیشههای سیاسی قرن بیستم:لیبرالیسم و محافظه کاری؛ تهران: نشر نی
- گیدنز، انتونی؛ فراسوی چپ و راست، محسن ثلاثی، نشر علمی، ۱۳۸۲،
- هیرشمن، البرت؛ خطابه ارتجاع، محمد مالجو، تهران، نشر و پژوهش شیرازه، ۱۳۸۲
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون سیاست است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
