فیلسوف
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
فیلسوف (به پارسی سَره: فرزانه)[۱] به شخصی میگویند که به آموختن و اندیشه در مسائل فلسفی و اندیشه ورزانه میپردازد. در گذشته به فیلسوف حکیم می گفتند.
واژه "فلسفه" از کلمه "فیلو سوفیا" ( Philosophia ) گرفته شده است که ریشه آن در زبان یونانی ، به معنای "خرد دوستی" است. زیرا کلمه Philo به معنای دوست داشتن و واژه Sophia به معنای دانایی است. اما این واژه در اصطلاح علوم ، به معنای دانشی است که از احوال "موجود" از آن جهت که موجود است ، بحث می کند. به گفته افلاطون ، "فیلسوف به کسی گفته می شود که در پی شناسایی امور ازلی و حقایق اشیاء و علم به علل و مبادی آنها است".
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منابع
- کتاب دروس فلسفه ، نگارش سید رضا حسینی نسب
- کتاب تاریخ فلسفه اسلامی ، نگارش سید حسین نصر
