کتابشناسی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
کتابشناسی عبارت است از مطالعه شکل مادی کتابها، مقایسه اختلاف موجود در چاپها، تحریرها و نسخه ها به منظور تعیین تاریخ و تحول متنها. کتابنامه عبات است از فهرست کتابها و دیگر مواد خواندنی هم چنین فهرستی که در آخر کتاب به عنوان مآخذ می آید کتابنامه می گویند [۱]. کتابشناسی را با نام دانش کتابشناسی هم نام برده اند.
فهرست منابع[ویرایش]
- ↑ سلطانی، پوری؛ راستین، فروردین. دانشنامه کتابداری و اطلاع رسانی. تهران: فرهنگ معاصر، 1379.
