اخلاق وظیفهگرا
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
اخلاق وظیفهگرا (یا اخلاق وظیفهگروانه) یکی از نظریات عمده در اخلاق هنجاری است که روی ارتباط وظیفه و اخلاقی بودن عمل تاًکید دارد. در اخلاق وظیفهگرا عملی اخلاقی است که ذاتاً ویژگی اخلاقی داشته باشد، نه لزوماً پیامد اخلاقی.[۱] از این لحاظ این فلسفه ناپیامدگرا است.
نظام اخلاقی مبتنی بر امر مطلق کانت نمونهای از اخلاق وظیفهگرا است.
منابع [ویرایش]
پیوند به بیرون [ویرایش]
| این یک نوشتار خُرد فلسفه است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |