نظامی‌گری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نظامی‌گری (نیز ارتش‌گرايی، واژه‌سازی يکدست‌تر با «-يسم»ها با پسوند «گرايی») یا میلیتاریسم یک ایدئولوژی است که معتقد است توان ارتشی سرچشمه و منبع همه امنیت‌هاست. نظامی‌گری در ملایم‌ترین شکل خود به این گزاره باور دارد که «آشتی از راه توانمندی نظامی» میسر می‌شود و آمادگی نظامی بهترین یا تنها راه دستیابی به صلح است.

یکی از راه‌های اندازه‌گیری نظامی‌گری، درصد درآمد سرانه هزینه‌شدهٔ کشورها در زمینه نظامی است. در سال ۲۰۰۱ کره شمالی بالاترین درصد هزینه نظامی یعنی ۳۱٫۳٪ از درآمد سرانه خود را داشت. پس از آن آنگولا با ۲۲٪ در سال ۱۹۹۹اریتره با (۱۹٫۸٪ در سال ۲۰۰۱عربستان سعودی با (۱۳٪ در سال ۲۰۰۰اتیوپی (۱۲٫۶٪ در سال ۲۰۰۱عمان (۱۲٫۲٪ در سال ۲۰۰۲قطر (۱۰٪ در سال ۲۰۰۰ - ۲۰۰۱اسرائیل (۸٫۷۵٪ در سال ۲۰۰۲اردن (۸٫۶٪ در سال ۲۰۰۱) و مالدیو (۸٫۶٪ در سال ۲۰۰۱) قرار داشتند.

منابع[ویرایش]

  • Vagts, Alfred. A History of Militarism. Meridian Books, ۱۹۵۹.