نظریه کنش (فلسفه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نظریه کنش حوزه‌ای در فلسفه است که درگیر نظریه هایی در خصوص فرایندهای علی ارادی جنبشهای بدنی انسان از نوع کمابیش پیچیده است. این حوزه فکر علاقه عمیق فلاسفه را از زمان اخلاق نیکوماخوسی ارسطو تا بحال بخود جذب کرده است. با ظهور روانشناسی و بعداً علوم عصبی بسیاری از نظریه های کنش هم اکنون معطوف به آزمایشهای تجربی هستند.

نظریه های فلسفی کنش یا فلسفه کنش نباید با نظریه های جامعه‌شناسانه کنش اجتماعی نظیر نظریه کنش تالکت پارسنز اشتباه گرفته شود.

منابع[ویرایش]

http://en.wikipedia.org/wiki/Action_(philosophy)

  • Maurice Blondel (1893). L'Action - Essai d'une critique de la vie et d'une science de la pratique
  • G. E. M. Anscombe (1957). Intention, Basil Blackwell, Oxford.
  • James Sommerville (1968). Total Commitment, Blondel's L'Action, Corpus Books.
  • Donald Davidson (1980). Essays on Actions and Events, Clarendon Press, Oxford.
  • Jennifer Hornsby (1980). Actions, Routledge, London.
  • Christine Korsgaard (2008). The Constitution of Agency, Oxford University Press, Oxford.
  • Alfred R. Mele (ed.) (1997). The Philosophy of Action, Oxford University Press, Oxford.
  • John Hyman & Helen Steward (eds.) (2004). Agency and Action, Cambridge University Press, Cambridge.
  • Anton Leist (ed.) (2007). Action in Context, Walter de Gruyter, Berlin.
  • Peter Šajda et al (eds.) (2012). Affectivity, Agency and Intersubjectivity, L'Harmattan, Paris.
  • Timothy O'Connor & Constantine Sandis (eds.) (2010). A Companion to the Philosophy of Action, Wiley-Blackwell, Oxford.
  • Constantine Sandis (ed.) (2009). New Essays on the Explanation of Action, Palgrave Macmillan, Basingstoke.

بیرون[ویرایش]

  1. REDIRECT Template:SEP