زیارت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سفر زیارتی حج به مکه.
زائران ایرانی کربلا. از کتاب لیدی شیل در مورد ایران. ۱۸۵۶ میلادی.
زائر سیک در معبد طلایی در امریتسار، هند.

زیارت در معنی مذهبی به یک سفر طولانی به منظور و مقصود مذهبی گفته می‌شود. زیارت اکثراً برای انجام یک کردار یا فریضه دینی و به اماکن مذهبی انجام می‌شود، اماکنی که برای پیروان آن دین مقدس به‌شمار می‌آیند. پدیدهٔ زیارت کمابیش در بیشتر دین‌های جهان وجود دارد. به شخصی که به سفر زیارتی می‌رود زائر گفته می‌شود که جمع آن زَوّار است.

محتویات

زیارت در شیعه [ویرایش]

اماکن زیارتی مهم در شاخهٔ شیعه دین اسلام، مکه، آرامگاه امامان شیعه از جمله عتبات عالیات در عراق و آرامگاه امام رضا در مشهد است. اصطلاحاً به کسی که سفر زیارتی به مکه را انجام داده، حاجی گفته می‌شود، به کسی که به عتبات عالیات سفر کرده کربلائی و به کسی که آرامگاه امام رضا را زیارت کرده مشهدی گفته می‌شود.[نیازمند منبع]

منابع [ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Pilgrimage»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۶ ژانویه ۲۰۰۷).

جستارهای وابسته [ویرایش]

پیوند به بیرون [ویرایش]