شینتو
شینتو (انگلیسی:Shinto ژاپنی:神道) یعنی راه خدایان، آئین باستانی ژاپن است . این آئین ایزدبانوی خورشید به نام آماتِهراسو (天照) را نگهبان سرزمین اجدادی میداند و خاندان امپراتوری را از نسل این خدا و تجسم وی میشمارد.
محتویات |
تاریخچه[ویرایش]
کیش مهایانای بودایی در حدود سال ۵۵۲ میلادی به ژاپن وارد شد و پس از برخورد با شینتو، سرانجام بسیاری از عناصر بودایی را به مذهب شینتو منتقل کرد. پرستش خدایان ملی و امپراتور، کرنش و قربانی برای مردگان و وطنپرستی از آداب این آئین است. نوعی فتوت به نام بوشیدو (武士道) به معنی طریقه دلاوران که تا اندازهای از آئین ذن الهام میگرفت، جوانمردی و مقاومت برای شرف را الزام میکرد. آئین شینتو نیز بارها نوسازی شدهاست و پرستش امپراتور از سال ۱۹۴۶ توسط خود وی منسوخ گردیدهاست. اکنون در ژاپن این آئین در کنار آئین بودا به حیات خود ادامه میدهد.
کتابها[ویرایش]
آیین شینتو بر خلاف ادیان ابراهیمی کتاب مقدسی ندارد، حقیقتی که خود نشانهٔ مهمی از ویژگی دین شینتویی است. هر چند که بعضی از ضبطهای تاریخی قدیمی به عنوان متونی معتبر شناخته میشوند و از این رو مبنای تاریخی و معنوی شینتویی را به وجود میآورند. قدیمیترین این کتب به دستور امپراتور وقت تألیف شده و شامل اسطوره و تاریخ اولیهٔ ملت ژاپن است. کتاب کوجیکی مهمترین و قدیمیترین کتاب مذهبی آیین شینتو است. تاریخ نگارش آن برابر با سال ۷۱۲ میلادی است و روایتی از حوادث و رویدادهای تاریخی تا سال ۶۲۸ میلادی ارائه میدهد. هر چند که اصل این کتاب با حروف مصور چینی نوشته شده، سبک آن باستانی و ژاپنی خالص است. کتاب دیگر نیهونگی یا نیهونشوکی به معنای وقایع ژاپن است که ۸ سال پس از کوجیکی به زبان چینی نوشتهشد، یعنی در سال ۷۲۰ میلادی و سلسلهٔ وقایع را تا سال ۶۹۷ میلادی ادامه میدهد. این کتاب با تفصیل بیشتری نسبت به کتاب کوجیکی نوشته شدهاست و از آن جهت که از بعضی رویدادهای واحد چندین روایت به دست داده است، و هم از نظر اینکه موضوعاتی دارد که کوجیکی به آنها نمیپردازد، ارزش و اهمیت خاصی دارد. این دو کتاب فقط گزارشهای باستانی موجود از خاندان سلطنتی ژاپن و قبایل مختلف تشکیل دهندهٔ ملت ژاپن را در بر میگیرد و نزد پیروان دین شینتویی منزلت بالایی دارد.
کتابهای کوجیکی (طرز نوشتن آن به ژاپنی با کتاب کوجیکی تفاوت دارد.) به معنای سالنامهٔ رویدادهای باستانی، گوگوشویی به معنای گردآوریهایی از داستانهای باستانی و انگیشیکی به معنای جزئیات قوانین دوره انگی نیز در زمرهٔ منابع اصلی و اولیهٔ اطلاعات هستند.[۱]
دین[ویرایش]
ریوبو[ویرایش]
آئین بودا در ژاپن در قرن ۸ میلادی کاملاً رواج یافت و به طور رسمی پذیرفته شد. در آن زمان لازم شد که میان آئین بومی و قدیم شینتو از یک سو و آئین بیگانه و نورسیده بودایی از سوی دیگر تلفیقی صورت گیرد. در آن هنگام برخی از روحانیون بودایی اعلام کردند در مکاشفات خود دانستهاند که خدایان باستانی ژاپن در حقیقت هر کدام بودی ستو بودهاند و آنجا ظهور کردهاند. همچنین گفتند اماتراسو یعنی خدای خورشید همان ظهور کامل بودا در کشور ژاپن بودهاست. این مکتب را ریوبو، یعنی شینتوی ترکیبی نامیدند و به تبلیغ آن پرداختند. بدین شیوه آئین شینتو نوسازی شد و احیا گردید.
ناسیونالیسم ژاپنی و شینتو[ویرایش]
بیرون از سرزمین اصل ژاپن آئین شینتویی به عنوان امری مترادف با ناسیونالیسم افراطی، میلیتاریسم و پرستش امپراتور شناخته میشود. این مطلب عجیب نیست، چون بیتردید، در طی قرون و اعصار همواره طرفداران نظامیگری و مصادر قدرت، از دین شینتو برای وحدت افکار و تقویت وفاداری مردم ژاپن استفاده کردهاند. شاید هم از لحاظ تاریخی وقوع این امر اجتنابناپذیر بودهاست.
از ابتدای قرن هفدهم میلادی، ترس از دخالت ملتهای غربی منجر به سرکوب مسیحیت و دفع خارجیها شد و آیین شینتویی که از جانب ادیان بودایی و کنفوسیوسی به سرکوب و حتی جذب در آنها تهدید شده بود، به سنگر حفظ و استقلال فرهنگ قومی ژاپن تبدیل شد. در نیمهٔ اول قرن نوزدهم، قدرت رو به توسعهٔ غرب امپریالیست، تاریخ طولانی استقلال کشور ژاپن را خدشهدار ساخت. در این وضعیت کاملاً طبیعی مینمود که دین شینتویی، که ارتباط نزدیکی با خاندان سلطنتی داشت، به مبنایی معنوی برای حفظ و استقلال فرهنگ قومی و حفظ کشور از خطر سلطهٔ خارجی تبدیل شود. در نتیجه شینتو خصلتی بغایت ناسیونالیستی و ملیگرایانه پیدا کرد. از همین بابت هم، در خلال جنگ جهانی دوم افکار و اندیشههای میهن پرستانه، جنبهٔ مذهبی پیدا کردند اما پس از این جنگ به بازاندیشی دربارهٔ ناسیونالیسم تنگ نظرانهٔ قبلی، بیش از پیش توجه شد.[۲]
جستارهای وابسته[ویرایش]
پانویس[ویرایش]
- ↑ اونو، «شینتو راه کامی»، ۴۱.
- ↑ اونو، «شینتو راه کامی»، ۱۰۵.
منابع[ویرایش]
- اونو، سوکیو. «کتاب اول، فصل اول:شینتو راه کامی». عبدالرحیم گواهی. در شینتوئیزم. تهران: نشر علم، ۱۳۸۷. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۴۰۵-۸۱۳-۴.
- حسین توفیقی ، آشنایی با ادیان بزرگ، سمت، شابک ۹۶۴۴۵۹۴۱۰x
کوجیکی، کتاب مقدس ژاپن، ترجمه-احسان مقدس، انتشارات نیروانا چاپ اول ۱۳۸۰
- Wikipedia contributors, "Shinto," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Shinto&oldid=141829467 (accessed July 7, 2007).
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ شینتو موجود است. |
پیوند به بیرون[ویرایش]
|
||||||||||||||||||||||||||||
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون دینی و آیینی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
