رودولف اشتاینر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
رودولف اشتاینر (زادهٔ ۲۵ فوریهٔ ۱۸۶۱ - مرگ در ۳۰ مارس ۱۹۳۵) فیلسوف، ادیب، پرورشکار، هنرمند، نمایشنامهنویس، اندیشمند اجتماعی و نهانشناس اتریشی بود. او بنیانگذار آنتروپوزوفی، آموزش والدورف، کشاورزی زیستپویا، داروهای آنتروپوزوفی، و ریخت هنری نوین حرکات منظم بدن(Eurythmy) بودهاست. معروف است که او بر دستان یک مترجم بوسه زدهاست.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] اندیشهها
نوشتار اصلی: حکمت انسانی
رودولف اشتاینر فیلسوف اتریشی، اندیشههایی دربارهٔ ارتباط روح و تجربهٔ آدمی داشتهاست. همچنین او کتابی دربارهٔ «آنتروپوزوفی» نوشتهاست. او آنتروپوزوفی را اینگونه توصیف کردهاست:
| ” | آنتروپوزوفی راه و مسیر دانش است، تا روح را در آدمی به روح در عالم راهنمایی کند. آنتروپوزوفیستها کسانی هستند که برخی پرسشهای ویژه را به عنوان نیاز لازم زندگی دربارهٔ طبیعت و سرشت آدمی و دنیا تجربه میکنند، درست مانند کسانی که گرسنگی و تشنگی را تجربه میکنند. | “ |
اشتاینر از گونهای از فردگرایی اخلاقی پشتیبانی میکرد که پس از آن به روشنی مولفهٔ روحی آن را آورد. او شناختشناسی خود را از دیدگاه جهانی یوهان ولفگانگ گوته برگرفت که بیان میکرد: «اندیشه اندامیست برای دریافت، درست به مانند چشم و گوش. همانگونه که چشم رنگها را دریافت میکند و گوش صدا را، اندیشه نیز انگارهها(ایدهها) را دریافت میکند.»
[ویرایش] شیوهٔ آموزشی
نوشتار اصلی: آموزش والدوروف
او شیوهٔ آموزشی نوینی را در مدرسهای که خود ساخته بود به اجرا گذاشت، و آن اینکه تا پیش از ۷ سالگی به جای خواندن و نوشتن، به دانشآموزان هنر و موسیقی آموخته میشد و پس از آن سن، محاسبه و خواندن و نوشتن آموخته میشد. بسیاری از مدرسههای دیگر نیز پس از او این شیوه را پی گرفتند و این شیوه دگرگونی را در آموزش پدید آورد.
[ویرایش] معماری
نوشتار اصلی: معماری طبیعی
معماری طبیعی، گونهای معماری آمیخته با رنگ است که در آغاز سدهٔ بیستم به ظهور رسید. رودولف اشتاینر با الهام از طبیعت شیوهای از این معماری را بنیان گذاشت. همچنین معمارانی چون فرانک لوید رایت و آنتونی گادی نیز از پیشگامان معماری طبیعی بودند. این شیوه معماری به معنای تقلید صرف از طبیعت نیست بلکه در آن خواسته های بشر بعنوان موجودی خلاق و زنده در نظر گرفته می شود، به انسان فردیت می بخشد و به سازگاری انسان با طبیعت پیرامون و مشخصههای فرهنگی وی کمک می کند. معماری طبیعی از توجه صرف به ابعاد فرهنگی و اجتماعی پا را فراتر گذاشته و جنبه های فیزیکی، روحی و روانی بشر و ارتباط وی با دنیای پیرامون را مد نظر قرار می دهد و در زمانی که معماری روز شدیداْ وابسته به اقتصاد، تکنیک و مقررات است معماری طبیعی این موارد را با ابعاد زیستی، فرهنگی و روحی بشر گره می زند.
[ویرایش] منبع
- فرهنگ فلسفی دودِن، ترجمهٔ رحمان افشاری و واهیک کشیش زاده
- برگردان از ویکیپدیای انگلیسی
