گناه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

گناه یا معصیت در ادیان ابراهیمی به معنای نقض اراده و قانون خداوند است. ودر اصطلاح مذهبی به معنی خلاف است. به باور پیروان گروهی از دین‌ها انسان جزای گناه را در جهانی دیگر می‌بیند.

ریشهٔ سایر گناهان[ویرایش]

گناهان اولیه که ریشهٔ سایر گناهان دانسته شده‌اند عبارتند از:

  • تکبر که در داستان سجده نکردن ابلیس به آدم مدل شده و به رانده شدن ابلیس از بارگاه الهی منجر می‌شود.
  • حرص که در داستان فریب خوردن آدم و حوا از ابلیس مدل شده و به رانده شدن آنها از بهشت انجامید.
  • حسد که در داستان هابیل و قابیل مدل شده و به کشته شدن هابیل توسط قابیل می‌انجامد.

تقسیم‌بندی‌های دیگری بر گناهان اولیه، مثلاً ۷ تایی نیز وجود دارد.

اسلام[ویرایش]

دره را ترجمهٔ ذنب و گناه صغیره را ترجمهٔ معصیت گرفت.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ نامه مفید ج ۳
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «گناه»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۲ دی ۱۳۹۱).

پیوند به بیرون[ویرایش]

نسخه درمان بیماری گناه از حضرت علی علیه السلام