گناه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

گناه یا معصیت در ادیان ابراهیمی به معنای نقض اراده و قانون خداوند است. ودر اصطلاح مذهبی به معنی خلاف است. به باور پیروان گروهی از دین‌ها انسان جزای گناه را در جهانی دیگر می‌بیند.

گناهان اولیه که ریشهٔ سایر گناهان دانسته شده‌اند عبارتند از:

  • تکبر که در داستان سجده نکردن ابلیس به آدم مدل شده و به رانده شدن ابلیس از بارگاه الهی منجر می‌شود.
  • حرص که در داستان فریب خوردن آدم و حوا از ابلیس مدل شده و به رانده شدن آنها از بهشت انجامید.
  • حسد که در داستان هابیل و قابیل مدل شده و به کشته شدن هابیل توسط قابیل می‌انجامد.

تقسیم‌بندی‌های دیگری بر گناهان اولیه، مثلاً ۷ تایی نیز وجود دارد.

اسلام[ویرایش]

دره را ترجمهٔ ذنب و گناه صغیره را ترجمهٔ معصیت گرفت.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ نامه مفید ج ۳
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «گناه»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۲ دی ۱۳۹۱).

پیوند به بیرون[ویرایش]

نسخه درمان بیماری گناه از حضرت علی علیه السلام