جیمز مدیسون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جیمز مدیسون
Jm4.gif
جیمز مادیسون
شناسنامه
زادروز ۱۶ مارس ۱۷۵۱
زادگاه پورت کانوی، ایالت ویرجینیا، Flag of the United States.svg ایالات متحده آمریکا
تاریخ مرگ ۲۸ ژوئن ۱۸۳۶
محل مرگ مون پلیه، ایالت ویرجینیا، Flag of the United States.svg ایالات متحده آمریکا
همسر دالی تاد مدیسون
فرزندان جان پاین (فرزند خوانده)
دین اپیسکوپلین
اطلاعات سیاسی
تاریخ ریاست ۱۸۰۹-۱۸۱۷
ترتیب چهارمین رئیس جمهور
پیش از جیمز مونرو
پس از توماس جفرسون
جناح سیاسی حزب جمهوریخواه-دموکرات

جیمز مدیسون (به انگلیسی: James Madison)‏ (زاده: ۱۶ مارس ۱۷۵۱، درگذشته: ۲۸ ژوئن ۱۸۳۶) سیاست‌مدار آمریکایی که چهارمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا از ۱۸۰۹ تا ۱۸۱۷ بود.این دوران همزمان است با ۱۱۸۷ تا ۱۱۹۵خورشیدی و سالهای پایانی دومین دهه از سلطنت فتحعلی شاه قاجار. در همین سالها بود که قرارداد گلستان میان ایران و روسیه منعقد شد.[۱][۲]

جیمز مدیسون در سال ۱۷۵۱ متولد و در اورنج کانتی ویرجینیا بزرگ شد، مدیسون در دانشگاه پرینستون که در آن زمان کالج نیوجرزی نامیده می شد تاریخ و مطالعات دولتی خواند. جیمز مدیسون مطالعات حقوقی گسترده‌ای داشت و زمانیکه ۲۵ ساله بود در تعیین چارچوب قانون اساسی ویرجینیا مشارکت کرد. وی پیش از آنکه به عنوان چهارمین رییس جمهوری ایالات متحده انتخاب شود عضو کنگره کانتینانتال بود، ازاعضای شاخص شورای ویرجینیا به حساب می آمد و همچنین در کابینه جفرسون سمت وزیر امور خارجه آمریکا را برعهده داشت.[۳]

محتویات

همکاری در تدوین قانون اساسی [ویرایش]

زمانیکه نمایندگان کلونی ها (مستعمره نشین ها) در کنوانسیون قانون اساسی در فیلادلفیا گرد آمدند، مدیسون ۳۶ ساله در جلسات کنوانسیون، حضوری فعال و موثر داشت و در بحث ها و مذاکرات شرکت می کرد.

جیمز مدیسون در تصویب قانون اساسی آمریکا نقشی عمده داشت. او به همراه الکساندر همیلتون و جان جی ناشر نظرات فدرالیستها بود. در سال های بعد وقتی او را «پدر قانون اساسی» نامیدند، اعتراض کرد و گفت تدوین قانون اساسی آمریکا حاصل اندیشه و افکار یک مغز مجرد نبوده بلکه نتیجه کار مشترک فکری و عملی گروهی بزرگ بوده است.

در کنگره، جیمز مدیسون در تدوین اصول حقوق مردم (موسوم به «بیل آو رایتز») و به اجرا در آوردن نخستین قانون مالیات با دیگر نمایندگان مردم نظیر جفرسون و مدیسون همکاری کرد.

زمانیکه جیمز مدیسون وزیر امور خارجه پرزیدنت جفرسون بود، فرانسه و بریتانیا بر خلاف قوانین بین‌المللی کشتی های آمریکایی ها را مصادره کرده بودند، اما مدیسون با جنگ با بریتانیا و فرانسه مخالفت کرد.

لایحه تحریم ۱۸۰۷، که در زمان ریاست جمهوری جفرسون تصویب شد، چندان محبوبیت نداشت. این قانون نه تنها تغییری در روش و رفتار دولتهای متخاصم ایجاد نکرد، بلکه سبب رکود اقتصادی در ایالات متحده آمریکا شد.

در چنین شرایطی بود که جیمز مدیسون در سال ۱۸۰۸ به عنوان ریاست جمهوری آمریکا انتخاب شد. جمعیت ایالات متحده در آغاز دوره نخست ریاست جمهوری جیمز مدیسون هفت میلیون و ۲۳۹هزارو۸۸۱ نفر بود، پیش از آنکه مدیسون وارد دفتر ریاست جمهوری شود قانون تحریم ۱۸۰۷ لغو شد.[۴]

جنگ ۱۸۱۲ [ویرایش]

در نخستین سال کار دولت جیمز مدیسون تجارت با بریتانیا و فرانسه ممنوع شد، سپس در ماه مه ۱۸۱۰ کنگره مجوز تجارت با هر دو کشور را صادر کرد و برای رییس جمهوری این راه را باز کرد که اگر هر یک از این دو کشور موضع و حقوق بی طرفانه آمریکا را بپذیرد، تجارت با دیگری را ممنوع کند.

ناپلئون وانمود کرد که از این جریان تبعیت می کند. اواخر سال ۱۸۱۰ مدیسون عدم مراوده با بریتانیای کبیررا اعلام کرد. در کنگره گروه جوانی مشهور به «بازهای طرفدار جنگ» که در میان آنها هنری کلی و جان سی کالهون به چشم می خورد به رییس جمهوری آمریکا فشار آوردند تا سیاست های نظامی بیشتری را مد نظر قرار دهد.

بریتانیا در آن زمان دریانوردان آمریکایی را برای خدمت اجباری در نیروی دریایی به کار می گرفت و محموله های آمریکایی را مصادره می کرد. همه اینها مدیسون را وادار کرد تا در برابر فشارها تسلیم شده و روز اول ژوئن ۱۸۱۲ از کنگره بخواهد اعلام جنگ کند.

کشور جوان آمریکا آماده جنگ نبود و نیروهای آمریکایی شکست خوردند. بریتانیایی ها وارد واشنگتن شدند و کاخ سفید و محوطه ساختمان کنگره (کاپیتول) را به آتش کشیدند. اما آمریکا پیروزی هایی هم به دست آورد که مهمترین آن پیروزی ژنرال اندرو جکسون در جنگ با ارتش بریتانیا در نیواورلئان بود.

این پیروزی آمریکایی ها را قانع کرد که جنگ ۱۸۱۲ موفقیتی باشکوه بوده است. نتیجه آن فراگیر شدن موجی از ملی گرایی بود. فدرالیست های نیو انگلند که مخالف جنگ بودند، و حتی سخن از جدا شدن ایالتهای جنوبی از ایالات متحده آمریکا نیز به میان آورده بودند، چنان از سوی جامعه طرد شدند که فدرالیسم به عنوان یک حزب ملی از بین رفت.

در دوران ریاست جمهوری مدیسون، لوییزیانا و ایندیانا به جمع ایالتهای آمریکا پیوستند.

جیمز مدیسون، دو دوره رییس جمهوری آمریکا بود. پس از پایان دوره دوم در املاک شخصی اش (مونت پلیه) دراورنج کانتی ایالت ویرجینیا روزهای بازنشستگی اش را آغاز کرد.

وی در دوران بازنشستگی با در مخالفت با آن دسته از حقوق ایالتی که در سالهای دهه ۱۸۳۰، یکپارچگی اتحادیه فدرال را تهدید می کرد، سخن می گفت.

جیمز مدیسون در یاداشتی که پس از مرگش و در سال ۱۸۳۶ انتشار یافت نوشت: «نظر قلبی وعمیقترین باورم این است که اتحاد ایالتها گرامی داشته می شود و تدوام می یابد.»[۵]

نگارخانه [ویرایش]

جستارهای وابسته [ویرایش]

منابع [ویرایش]

  1. «جیمز مدیسون»(فارسی)‎. voanews.com. 
  2. جیمز مدیسون
  3. «جیمز مدیسون»(فارسی)‎. voanews.com. 
  4. «جیمز مدیسون»(فارسی)‎. voanews.com. 
  5. «جیمز مدیسون»(فارسی)‎. voanews.com.