فلسفه فرهنگ
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
فلسفهٔ فرهنگ یکی از گرایشهای نسبتا جدید در حوزه فلسفه است. فلسفه فرهنگ، عناصر و مواد اندیشه و پژوهش خود را از سویی با رجوع به فیلسوفان بزرگ و از سوی دیگر از حوزه مطالعات و پژوهشهای علوم انسانی و حتی علوم طبیعی فراهم کرده است. فلسفه تاریخ، انسانشناسی فلسفی، جامعهشناسی، روانشناسی، زیستشناسی و انسانشناسی فرهنگی هر کدام به نحوی بستر تأملات در زمینه فلسفه فرهنگ را ارائه کردهاند. تحولات جهانی در سه دهه اخیر و اهمیت یافتن هر چه بیشتر تلاقیهای فرهنگی و تکثر فرهنگها باعث توجه بیشتر به موضوع فرهنگ در فلسفه شده است.[۱]
فلسفه فرهنگ در ایران [ویرایش]
محمدحسین طباطبایی، رضا داوری و علیاصغر مصلح از پژوهشگران معاصر فلسفه فرهنگ در ایران هستند.[۲] در حال حاضر «فلسفه فرهنگ» به عنوان یک درس اختیاری در گروه فلسفه دانشگاه علامه طباطبایی تدریس میشود.
منابع [ویرایش]
- ↑ «مفهوم و اهمیت فلسفهٔ فرهنگ»، علیاصغر مصلح، مجله فلسفه، سال ۳۵، شماره ۲، تابستان ۱۳۸۶، صفحات ۵ تا ۱۶.
- ↑ لزوم پیگیری "فلسفه فرهنگ"/ علامه طباطبایی آغازگر پژوهش فلسفی در فرهنگ