زمان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
دو ديدگاه مختلف در تعريف زمان وجود دارد ديدگاه اول بيان میکند که زمان قسمتی از ساختار های اساسی جهان است ، بعدی است که اتفاقات پشت سر هم در آن رخ میدهند. همچنين اين ديدگاه بيان میکند که زمان قابل اندازه گيری است. اين يک نوع ديدگاه واقع گرايانه است که آیزاک نیوتن بيان میکند و از اين رو گاهی با نام زمان نيوتونی شناخته میشود.
در مقابل، ديدگاه ديگری چنين بيان میکند که زمان قسمتی از ساختار های ذهنی انسان است (همراه فضا و عدد) آن چنان که ما در ذهن خود سلسله اتفاقات را دنبال می کنيم همچنين در ذهن خود برای طول آن اتفاقات کميت هايی را از قبيل ثانيه و دقيقه تعريف می کنيم. تعريف دوم به هيچ هويت مستقلی برای زمان اشاره نمیکند که اتفاقات درون آن رخ دهد. اين ديدگاه حاصل کار گات فرايد لايب نیتز و امانوئل کانت می باشد که زمان را قابل اندازهگيری نمیداند و میگويد تمام اندازهها در سيستم ذهنی بشر رخ میدهد.
به طور کلی در فيزيک زمان و فضا به عنوان کميت های بنيادی محسوب میشوند و امکان بيان تعريفی دقيق برای آنها در غالب ديگر کميت ها نیست به اين خاطر که بقيه کميتها از قبيل سرعت ، نيرو و انرژی همگی به وسيله اين دو کميت تعريف شدهاند.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] اندازهگیری زمان
یکای این کمیت در سیستم متریک ثانیه میباشد. سایر واحدهای این کمیت عبارتاند از:
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منابع
- Reichenbach, Hans. The Philosophy of Space & Time, Translated by Maria Reichenbach and John Freuned, Dover Publications, Inc., New York, 1957. Standard Book Number: 486-60443-8
