آداب
"آداب" ( اتیکت ) مجموعهای از ضوابط رفتاری است که در یک جامعه، طبقه و یا گروه انتظار انجام آنها میرود. کلمه اتیکت اولین بار در حدود ۱۷۵۰ میلادی از زبان فرانسوی وارد انگلیسی شد. آداب بستگی زیادی به فرهنگ دارند و در درون فرهنگ تکامل مییابند. آداب مناسب در یک فرهنگ ممکن است در فرهنگ دیگر تعجب آور باشد. مثلا درچین برداشتن آخرین لقمه غذا از سفره قبیح است ولی در آمریکا از مهمان انتظار میرود به، نشانه تشکر، تمام غذایی که به او داده میشود را تمام کند. موضوع آداب برای هزاران سال نویسندگان و متفکران را به خود مشغول کردهاست. نوشتههای دربارهٔ آداب را میتوان درمصر باستان در سال ۲۳۷۵ قبل از میلاد، در روم و یونان باستان و سخنان کنفسیوس پیدا کرد. در ایران قبل از اسلام از کتاب شایست نشایست به عنوان مرجعی برای آداب مناسب اجتماعی و مذهبی استفاده میشدهاست. [۱]
مثالی از مجله ریدرز دایجست [ویرایش]
در مجله آمریکایی ریدرز دایجست برای آداب غذا خوردن آمدهاست: اگر در یک وعده غذایی با هشت نفر یا کمتر پشت یک میز غذاخوری نشستهاید، صبر کنید تا به شما تعارف زده شود و پیش از میزبان شروع به غذا خوردن نکنید. در میزهای بزرگتر و بیش از ۸ نفر مانعی نیست که پیش از دیگران آغاز کنید.[۲]
در جایی دیگر از این مجله در خصوص آداب معاشرت آمدهاست: وقتی زودتر به دربی رسیدی آن را برای نفر بعدی که در حال آمدن است باز نگاه دار.[۳]
