محیط زیست‌گرایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
تمبری مربوط به دههٔ هفتاد آمریکا دربارهٔ هواداری از محیط زیست

محیط زیست‌گرایی[۱] جنبشی اجتماعی با فلسفهٔ پشتیبانی از محیط زیست و پاسداری از منابع طبیعی است. نماد این جنبش گسترده رنگ سبز است.

تاریخچه[ویرایش]

در نوشته‌های مردمان خاورمیانه در سال‌های چیرگی اسلام بر آن بخش از جهان اشاره‌هایی به پاس‌داشت محیط زیست و جلوگیری از آلوده‌سازی آن شده‌است. در اروپا پیشینه این جنبش به روزگاری بازمی‌گردد که شاه ادوارد یکم دچار بیماری تنفسی شد و آنگاه که دریافت که عامل بیماریش دود بوده‌است، سوزاندن زغال سنگ را ۱۷۲۷ ممنوع داشت.

هواداران محیط زیست[ویرایش]

هواداران محیط زیست به سه دسته بخش می‌شوند: سبزهای تیره، سبزهای روشن و سبزهای تابان.

  • سبزهای روشن پاس‌داری از محیط زیست را مسئولیتی فردی می‌دانند. آنها به هواخواهی از محیط زیست به دیدهٔ یک مرام سیاسی نمی‌نگرند بلکه آن را بیشتر شیوه‌ای برای زندگی می‌دانند.
  • سبزهای تابان به تغییرات بنیادین در زمینهٔ سیاسی و اجتماعی برای نجات محیط زیست باورمندند.
  • سبزهای تیره هم بدین جنبش به چشم بازتاب صنعتی‌گرایی می‌نگرند و در جستجوی تغییرات رادیکال در عرصهٔ سیاسی‌اند.

هواداری از محیط زیست با زایش پدیده‌هایی چون گرم شدن زمین و مهندسی ژنتیک دستخوش دگرگونی‌هایی گردیده‌است.

منابع[ویرایش]

  1. با نام‌های دیگری چون محیط‌گرایی، دفاع و هواداری از محیط زیست و اکولوژیسم هم شناخته می‌شود.

Wikipedia contributors, "Environmentalism," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Environmentalism&oldid=293979097 (accessed June 2, 2009).