جنبش زیست‌محیطی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
چشم‌انداز طلوع زمین روی ماه، مأموریت آپولو ۸، ۱۹۶۸

جنبش زیست‌محیطی (گاهی اوقات به عنوان جنبش اکولوژی شناخته می‌شود)، که شامل حفظ محیط زیست و سیاست‌های سبز می‌باشد، عبارتست از جنبه‌های علمی، اجتماعی و سیاسی متنوع برای رسیدگی به مسائل زیست‌محیطی. طرفداران محیط زیست از تغییر در سیاست عمومی و رفتارهای فردی، مدیریت مداوم منابع و نظارت بر محیط زیست حمایت می‌کنند. آنها انسان را به عنوان یک شرکت کننده (عضو) در اکوسیستم (و نه دشمن آن) می‌شناسند و جنبش آنها روی محیط زیست، سلامت و حقوق بشر متمرکز است.

تاریخچه[ویرایش]

آگاهی اولیه[ویرایش]

علاقه‌های اولیه به محیط زیست در جنبش رمانتیسم، در اوایل قرن نوزدهم مشاهده شد. شاعر ویلیام وردزورث به‌طور گسترده در لیک دیستریکت سفر کرد و نوشت: «هرچیزی که انسان به وسیله چشم آن را درک کند یا با قلبش از آن لذت ببرد در ذیل مالکیت ملی قرار دارد».[۱]

آسیا[ویرایش]

خاورمیانه[ویرایش]

جنبش محیط زیستی در کشورهای کمتر توسعه یافته نیز با درجات مختلفی از موفقیت درک شده‌است. جهان عرب، از جمله خاورمیانه و شمال آفریقا، سازگاری‌های متفاوتی با جنبش محیط زیست دارند. کشورهای خلیج فارس دارای درآمد بالا بوده و به شدت به منابع انرژی در این منطقه وابسته هستند. اگرچه در جهان عرب منابع طبیعی و نیروی کار به نسبت متنوعی یافت می‌شوند.

چین[ویرایش]

جنبش زیست‌محیطی در چین به واسطه افزایش سازمان‌های غیردولتی محیط زیست و حمایت از سیاستهای همسو و اتحاد و تظاهرات خود به خودی که اغلب در سطح محلی رخ می‌دهد شناخته می‌شود.[۲] تظاهرات زیست‌محیطی در چین به‌طور فزاینده ای دامنه نگرانی‌های خود را گسترش داده‌اند و خواستار مشارکت گسترده‌تر «به نام مردم» هستند.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. Wordsworth, William (1835). A guide through the district of the lakes in the north of England with a description of the scenery, &c. for the use of tourists and residents (5th ed.). Kendal, England: Hudson and Nicholson. p. 88.
  2. Fengshi Wu (2009). "Environmental Activism and Civil Society Development in China: 15 Years in Review" (PDF). Harvard-Yenching Institute Working Paper Series. Retrieved 15 August 2018.
  3. Christoph Steinhardt; Fengshi Wu (2016). "In the Name of the Public: Environmental Protest and the Changing Landscape of Popular Contention in China". The China Journal. 75: 61–82. doi:10.1086/684010.