طبیعت‌محوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

طبیعت‌محوری (/ˌɛkˈsɛntrɪzəm/; از واژه یونانیِ: οἶκος oikos) اصطلاحی است برای تشریحِ فلسفه سیاسیِ بوم‌شناسی و به معنای یک ارزش و سیستمِ طبیعت محور و مخالف با انسان محوری است.

اخلاقِ طبیعت‌محوری بوسیلهٔ آلدو لئوپولد[۱] شکل گرفت و بر اساسِ آن، همه گونه‌ها از جمله انسان، محصولِ یک فرایندِ تکاملی و طولانی بوده و در طیِ زندگیِ خود با یکدیگر در پیوندند.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Leopold, A. 1949. A sand county almanac. New York: Oxford University Press.
  2. Lindenmeyer, D. & Burgman, M. 2005. Practical conservation biology. CSIRO Publishing, Collingwood, Australia. ISBN 0-643-09089-4