تمرکززدایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تمرکززدایی فرایند توزیع کردن اداره تصمیم گیری به طور نزدیکتر به مردم است. توزیع اجراییات یا دولت در بخشهایی مثل مهندسی، مدیریت، علوم سیاسی، اقتصاد سیاسی جامعه‌شناسی و اقتصاد را شامل می‌شود. در زمینه توزیع جمعیت و اشتغال هم ممکن است.
جوهر دموکراسی، تجدید اختیارات به کار گیری قدرت است که در نهایت به مشروطه سازی قدرت می‌رسد. به این معنا که دارندگان قدرت تنها در شرایط تعیین شده از پیش، می‌توانند قدرت خود را به کار ببرند. نهادها، هنگامی ارزش و اعتبار دارند که به حقوق شهروندان احترام بگذارند و این الزام و اقتضای آزادی است.[۱] تمرکززدایی راه دموکراتیک کردن جامعه است زیرا تصمیمات جمعی شهروندان را به هم نزدیک کرده و کمک موثری برای ایجاد دموکراسی محلی است.[۲]

پیشینه تمرکززدایی[ویرایش]

واژه «تمرکززدایی» در سال 1794 با تشکیل یک حکومت جدید به وسیله ی دیرکتوار فرانسه پس از -انقلاب فرانسه به کار رفت. این واژه در دهه 1820 رایج شد.[۳] تمرکز در اوایل دهه 1800 وارد انگلیسی شد.[۴] در میانه دهه 1800 الکسی دو توکویل نوشت انقلاب فرانسه با «فشار به سوی تمرکززدایی شروع شد..ولی به گسترشی از بدل شد» در 1863 موریس بلاک بوروکرات فرانسوی مقاله ای با این عنوان نوشت که در آن پویایی های حکومت و تلاش در جهت تمرکززدایی را بررسی کرد.[۵].

در بسیاری از کشورهای اروپایی، جنبش وسیع تمرکززدایی از دهه هفتادِ قرن بیستم آغاز شد. تمرکز بیش از حد این کشورها، سبب بی علاقگی مردم نسبت به جامعه‌های محلی خود شد که به صورت عدم مشارکت در انتخابات محلی و یا مشارکت بسیار کم مردم بروز می‌کرد. مهاجرت از روستاها نیز، که پیش از آن هستهٔ اصلی جامعه‌های پایه بودند این بی علاقگی را تشدید می‌نمود.[۶] گرایش همگانی در اروپا بر اساس کم کرد قدرت دولت مرکزی و کوشش برای شکوفایی ویژگی‌های محلی و منطقه‌ای است.[۷] در کشورهای عضو اتحادیه اروپا، بسیاری از کشورها، روش خودمدیری محلی را پذیرفته‌اند. ایتالیا آن را فدرالیسم اداری می‌خواند و انگلستان از راه اختیارسپاری به آن عمل می‌کند. در آلمان و بلژیک نظام فدرالیسم برقرار است. در اسپانیا، مقامات محلی، در چارچوب صلاحیت‌های واگذار شده قدرت واقعی را دارند. در کنگره‌ای که در ۱۷ مارس ۲۰۰۳، از نمایندگان پارلمان فرانسه تشکیل شد آن ماده از قانون اساسی که فرانسه را جمهوری غیرقابل تجزیه می‌خواند تغییر یافت و به آن اضافه شده است: سازمان جمهوری نامتمرکز است.[۸]

پانویس[ویرایش]

  1. خوبروی‌پاک ص:۷۹
  2. خوبروی‌پاک ص:۸۰
  3. Vivien A. Schmidt, Democratizing France: The Political and Administrative History of Decentralization, انتشارات دانشگاه کمبریج, 2007, p. 22, ISBN 9780521036054
  4. Barbara Levick, Claudius, Psychology Press, 2012, p. 81, ISBN 9780415166195
  5. Vivien A. Schmidt, Democratizing France: The Political and Administrative History of Decentralization, p. 10.
  6. خوبروی‌پاک ص:۸۱
  7. Dusan Sidjanski P:29
  8. ویکی‌پدیا انگلیسی Overseas_collectivity

منابع[ویرایش]