سم‌شناسی محیطی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مروری بر شاخه‌های سم‌شناسی زیست‌محیطی
دسته‌بندی جاندارانی که معمولاً برای ارزیابی سمیت محیطی استفاده می‌شوند

سم‌شناسی محیطی (به انگلیسی: Environmental Toxicology) یک رشته علمی چندرشته‌ای است که به مطالعه اثر زیان‌آور عوامل مختلف شیمیایی، بیولوژیکی و فیزیکی بر جانداران زنده می‌پردازد.[۱][۲] اکوتوکسیکولوژی زیرشاخه‌ای از سم‌شناسی محیطی است که به مطالعه اثر زیان‌آور سموم در سطح جمعیت و اکوسیستم می‌پردازد.[۳][۴]

ریچل کارسون به عنوان مادر سم‌شناسی محیطی در نظر گرفته می‌شود، زیرا در سال ۱۹۶۲ با انتشار کتاب خود بهار خاموش، که اثرات استفاده کنترل‌نشده از آفت‌کش‌ها را پوشش می‌داد، آن را به یک رشته متمایز در سم‌شناسی تبدیل کرد. کتاب کارسون به‌طور گسترده بر اساس مجموعه‌ای از گزارش‌های لوسیل فاریر استیکل در مورد اثرات زیست‌محیطی آفت‌کش DDT است.[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "About the MET Program". Department of Biological Sciences - Simon Fraser University.
  2. "Welcome to the Graduate Program in Environmental Toxicology". South Carolina: Clemson University.
  3. «Ecotoxicological Studies and Testings». www.laus.group. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۹-۲۴.
  4. «Ecotoxicology». www.bionity.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۹-۲۴.
  5. "Lucille Farrier Stickel: Research Pioneer". پناهگاه ملی حیات وحش. خدمات شیلات و حیات‌وحش ایالات متحده. March 7, 2014. Retrieved August 24, 2015.